Struinpad  

   

Luchtfoto's  

   

Boek:Oorlogsherinneringen  

   

Schoolfoto's  

   

Boek "oorlogsherinneringen" hoofdstuk 33 Herinneringen Nellie Duin-Wientjens

Gegevens

Index

Hoofdstuk 33 - Boek "Oorlogsherinneringen"

Herinneringen Nellie Duin-Wientjens

Door : Nellie van Duin-Wientjens

Ik ben geboren in 1927 en ben de jongste dochter van Dries Wientjens en Marie Arts. Herman was mijn oudste en Jan mijn jongste broer. Zij waren 15 en 14 jaar ouder dan ik en voor de oorlog al het huis uit. Jan is nog gemobiliseerd geweest maar heeft niet aan de strijd hoeven deelnemen en is in de oorlogsjaren naar ‘de mijn’ vertrokken. cultuurbehoud milsbeek boek oorlogsherinneringen 33 1 Woning  Dries Wientjes in 1930Mijn vader is in de oorlog van 1914/1918 overigens ook gemobiliseerd geweest. In 1930 heeft hij het huis van Jan Linders (Kerste Jan) gekocht. Zijn vrouw Kerste Mareetje moest het toen verkopen omdat zoon August naar Amerika wilde vertrekken en zijn kindsdeel toen opeiste.

 

 

De familie Wientjens in het begin van de dertiger voor hun boerderijtje op de foto vlnr: Jan (met den hit), vader Dries, Nellie, moeder Marie en Herman


De inval van de Duitsers op 10 mei 1940 staat mij nog helder voor ogen. Om 6.00 uur werden we al gewekt door mijn moeder. Ik zag vanuit het raam van mijn kamer een zeppelin boven Grünewald in de lucht hangen en mijn moeder zei tegen mijn vader: ‘Dries, we zien ien den oorlog.’ Buurman Gerrit Koenen had het al eerder in de gaten. Hij was om 4.00 uur opgestaan om de kunstmoeder, een koepel waaronder jonge kuikens zaten en waaronder een kacheltje werd gestookt om ze warm te houden, op te stoken en had toen al in het Reichswald heel veel kabaal gehoord. Ook het elektrisch licht dat we in 1938 hadden gekregen, viel de eerste dagen uit. Mogelijk was dit onklaar gemaakt. Zoals alle boeren op de Milsbeek probeerde vader natuurlijk met de zwarte handel wat bij te verdienen door melk achter te houden en te verkopen aan burgers. Bij ons was bijvoorbeeld Schut uit Gennep een vaste klant. Verder werd er ook bij ons, zoals op veel plaatsen, melk gekarnd. Door met een ton melk flink te klotsen werd het vet van de melk gescheiden en ontstonden er korrels van boter en restte er karnemelk. Door Rijksveldwachter Van Kessel werd er gecontroleerd op de aanwezigheid van karntonnen. Hoe gek het ook mag klinken, vader verborg de karnton in ‘den erdhoop’ (opslag van afval) en dekte deze af met takken van een meidoornheg.

Verder werd er soms stiekem geslacht en het vlees verkocht. Dat slachten gebeurde bij ons door Herman Laracker en ik weet nog dat mijn broer Herman en Wim Cobussen een keer ieder een half varken in het donker naar de grens in de buurt van de Holleweg hebben gebracht. Ook werd er rogge achtergehouden en in de koffiemolen gemalen om met het meel zelf brood te kunnen bakken. In de oorlog hadden we op verzoek van Nol en Mientje Holleman ook onderduikers. Dat was een bevriende familie, die op ’t Zand in Ottersum woonde en gold als een adres, van waaruit mensen die wilden of moesten onderduiken, aan een onderduikadres werden geholpen. Bij ons waren dat de studenten Huugh de Groot en Max Vogel. Huugh de Groot had een schuilnaam namelijk Huugh van Loosbroek. Ze waren ondergebracht in een woonwagen die vader ooit van zigeuners had gekocht en waar hij het onderstel onderuit had gehaald om een wagen voor de boerderij van te maken. Het bovenstuk had hij op een fundering gezet en hierin waren de onderduikers ondergebracht. In september/oktober werd het voor hen te link en vooral Huugh was doodsbang. Hij maakte een plan om naar huis terug te keren en moet zich daarbij met een vlot via de Waal naar huis hebben laten afzakken. cultuurbehoud milsbeek boek oorlogsherinneringen 33 2 Wim Jansen en Peter Linders in 1940Toen hij na dit hachelijke avontuur weer thuis in Nijmegen in het bevrijde gebied was gekomen, merkte hij dat zijn vriendin er met een Canadees vandoor was. Hij is later met een andere geliefde gelukkig getrouwd en we hebben nog wel eens contact met hem gehad. Ik heb zelfs nog een naaimachine van hem gekregen. Ook Wim Jansen (van Tinus van Well) is een tijd bij ons ondergedoken geweest. Dat deed hij om aan de Arbeitseinsatz te ontkomen. Overdag was hij op zijn werk, maar ’s nachts sliep hij bij ons.

 

Wim Jansen met zijn compagnon Peter Linders in 1940 aan het werk op de Olde kruyk

cultuurbehoud milsbeek boek oorlogsherinneringen 33 3 Wim van Duin arbeitseinzats  in DuitslandMijn vriend en latere echtgenoot Wim van Duin had het anders geregeld. Hij werkte als loopjongen bij de manufacturenzaak van Frans de Boer in Gennep en deze zorgde er voor dat hij in Kleef bij een Gärtnerei kon gaan werken en zo aan de Arbeitseinzats op een prettige manier kon voldoen. Hij kon vaak ’s avonds, en in ieder geval elk weekend, naar huis komen. Op die manier ontliep hij ook de gevolgen van het bombardement van Kleef, waarbij op een lid na, de hele familie waar hij werkzaam was, om het leven kwam.

 

 

 

 


 

Wim van Duin met enkele collega’s met hun handelswaar klaar voor de markt in Kleef

cultuurbehoud milsbeek boek oorlogsherinneringen 33 4 Molen Jacobs anno 1922 van W. VoermanOok in het bosje op de Kerstenberg waren een paar mensen ondergedoken, namelijk Sietsma, zijn vriendin Annie de Lange en Ab Sok. Ze zaten in een gebouwtje dat ‘ King King’ werd genoemd. Sietsma heeft na de oorlog nog een tijdje in Milsbeek gewoond en is lid van de toneelvereniging geweest. Kunstenaar Ab Sok heeft in de oorlog ons oude huis nog getekend. Deze pentekening hangt nog steeds bij mijn dochter Ria.

 

Foto van de molen waarop ‘ King King’ rechtsonder nog net te zien is

 

In de periode september/oktober 1944 werd het steeds gevaarlijker. We kregen inkwartiering en bij ons in huis was een gaarkeuken gevestigd. Het waren oudere Duitse soldaten die bij ons zaten. Alles werd in ons schuurtje geslacht maar wij kregen de garantie dat ze van ons vee, dat vader allemaal naar huis had gehaald, af zouden blijven. Die afspraak is men netjes nagekomen. Het was bij ons in de buurt heel erg gevaarlijk en we hebben wekenlang bijna constant in de kelder doorgebracht. Uiteindelijk moesten we evacueren. Met tranen in onze ogen en met onze hit en de wagen zijn we geëvacueerd. De ouderen zaten op de wagen. Behalve ons moeder was dat bij ons bijvoorbeeld ook Hendrien. Na een tocht van 2 weken zijn we uiteindelijk in Werkhoven terechtgekomen. Hier zijn we bij de familie Peterse geweest en we hebben het daar geweldig goed gehad. Elke dag aten we vlees en zelfgebakken brood. We hebben geen snee regeringsbrood gehad. Terwijl anderen sterk vermagerd van hun evacuatie terugkwamen, was dat bij ons juist andersom. cultuurbehoud milsbeek boek oorlogsherinneringen 33 5 Gert PeterseZelf was ik flink aangekomen en woog ik 146 pond, zwaarder dan ik ooit ben geweest. Van de familie Peterse hebben we nog beddengoed meegekregen toen we eind mei naar huis mochten.

 

 

 

 

 

Gert Peterse met zijn paard en veulen op de foto


cultuurbehoud milsbeek boek oorlogsherinneringen 33 6 Nellie Wientjens voor noodwoningOnze geweldige eigen hit is al die tijd op ons evacuatieadres bij ons geweest maar net voor de bevrijding werd hij alsnog gevorderd. Hij werd nog in Amersfoort gezien en vader en Herman konden hem zo aanwijzen, maar ze kregen hem niet mee. Uiteindelijk kregen we een oude knol, die onderweg soms overeind geholpen moest worden, waarmee we de thuisreis moesten aanvaarden. Thuis gekomen was onze boerderij volledig verwoest. Toen Nol Holleman, die eerder terug was dan wij, naar ons huis was gaan kijken had de boerderij, die wel enkele voltreffers had gehad, nog overeind gestaan maar toen wij zelf thuis kwamen was hij al helemaal ingestort. De eerste tijd hebben we bij mijn broer Herman in het dorp gezeten. Later heeft vader een noodwoning gebouwd met de stenen van het oude huis en met een dak van stro.

 

 

 

 

 

Nellie voor de na de oorlog gebouwde noodwoning

In 1949 heeft vader met behulp van de wederopbouw een nieuwe boerderij gebouwd. Na een verbouwing in 1978 doet hij dienst als dubbel woonhuis voor 2 van onze kinderen.

‘In 1950 trouwde Nellie met Wim van Duin, die na de oorlog bij de Milsbeekse aannemer Piet Thijssen ging werken en vervolgens 17 jaar lang bij Jan ten Haaf in de Kerkstraat werkte. Nellie en Wim gingen, na eerst nog bij hun ouders te hebben ingewoond, wonen in een houten (nood)woning, die aanvankelijk op het terrein van aannemer Piet Thjssen stond en die in 1962 werd verplaatst naar hun eigen perceel aan de Teelebeekstraat. In 1961 werd Wim ernstig ziek en hij overleed uiteindelijk in 1964. Nellie bouwde drie nieuwe kippenhokken en werd kippenboer(in) met 1500 kippen. In 1972 verving ze de houten woning door een stenen bungalow. Na een uitstapje van bijna 20 jaar naar Ottersum, kocht ze een perceel grond aan de Pottenbakker in Milsbeek en bouwde op 81- jarige leeftijd nog weer een eigen woning. Die heeft ze inmiddels van een prachtige tuin voorzien die ze helemaal zelf onderhoudt.’

Boek "oorlogsherinneringen" hoofdstuk 34 Een lange barre tocht

Gegevens Boek

Index

Hoofdstuk 34 - Boek "Oorlogsherinneringen"

Een lange barre tocht

Door : Henk Peters

Op 19 oktober 1944 was het zover. We hadden alleen maar handbagage en de kinderwagen waar mijn jongste zusje v…

Read more: Boek "oorlogsherinneringen" hoofdstuk 34 Een lange barre tocht

Boek "oorlogsherinneringen" hoofdstuk 35 Een evacuatiekeuze met gevolgen

Gegevens Boek

Index

Hoofdstuk 35 - Boek "Oorlogsherinneringen"

Een evacuatiekeuze met gevolgen

Door : Tonnie Thissen

Mijn vader Hen Thissen en mijn moeder Coba Kleijntjes zijn in de oorlogsjaren getrouwd. Pappa was…

Read more: Boek "oorlogsherinneringen" hoofdstuk 35 Een evacuatiekeuze met gevolgen

Boek "oorlogsherinneringen" hoofdstuk 36 De zoektocht naar mijn zus Thea

Gegevens Boek

Index

Hoofdstuk 36 - Boek "Oorlogsherinneringen"

De zoektocht naar mijn zus Thea

Door : Nelly Mans

Toen de oorlog begon, was ik was 6 jaar oud. Ik woonde met mijn vader en moeder in de Kerkstraat in M…

Read more: Boek "oorlogsherinneringen" hoofdstuk 36 De zoektocht naar mijn zus Thea

   
Heropening Struinpad gedeelte Gebrandekamp28 juni 2018Heropening Struinpad gedeelte Gebrandekamp

Struinpad weer open

Het struinpad op de Gebrande Kamp is gedurende langere tijd afgesloten geweest. Door werkzaamheden van Rijkswaterstaat moest de route [ ... ]

Lees meer...
Beleidsplan04 apr 2018

Beleidsplan 2018 Algemeen / Visie:
De stichting vindt cultuurbehoud belangrijk voor de identiteit van de gemeenschap en haar vrienden, vriendinnen en vrijwilligers. [ ... ]

Lees meer...
Jaarverslag04 apr 2018

JAARVERSLAG 2017 Algemeen
In 2017 bestond het bestuur uit:
Ton Frenken: voorzitter, Toos de Gier-Arends: secretaris, Willeke de Haas-Theunissen: penningmeester.
Bestuursleden:
Nelly [ ... ]

Lees meer...
Jaarverslag04 apr 2018

JAARVERSLAG 2017 Algemeen
In 2017 bestond het bestuur uit:
Ton Frenken: voorzitter, Toos de Gier-Arends: secretaris, Willeke de Haas-Theunissen: penningmeester.
Bestuursleden:
Nelly [ ... ]

Lees meer...
Stichting Cultuurbehoud Milsbeek zoekt een assiste...31 jan 2018

De werkzaamheden bestaan uit het actualiseren van en onderhoudswerkzaamheden aan de website www.cultuurbehoudmilsbeek.nl De assistent(e) werkt zelfstandig [ ... ]

Lees meer...
Andere artikelen
   
© Powered & Hosting by : YonVie.nl