Kruimelpad

   

Boek "oorlogsherinneringen" hoofdstuk 39 Dankbare herinneringen

Index

Hoofdstuk 39 - Boek "Oorlogsherinneringen"

Dankbare herinneringen

Door : Wilma Theunissen-Peters

cultuurbehoud milsbeek boek oorlogsherinneringen 39 1 Jan van Dijck en Albert Dinnissen spelen met voorwapens 19Voordat de oorlog uitbrak waren bij de familie Van Dijck aan de Bloemenstraat al soldaten ingekwartierd. Dat was tijdens de mobilisatie in 1939-1940 en dat waren dus soldaten uit Holland die het achter het huis gelegen punt waar de Niers en de Maas samenkomen, bij een inval moesten verdedigen. Met die soldaten moet het een gezellige tijd zijn geweest. Tot een echte verdediging op deze plek is het nooit gekomen. Na de oorlog zijn de Hollanders nog een keer enkele dagen op bezoek geweest.

 

 

Jan van Dijck en vriend Albert Dinnissen spelen trots met echte geweren

 

Na 17 september 1944 kwam er weer opnieuw inkwartiering, nu van Duitse soldaten, vooral vanuit andere gebieden waar de Duitsers toen waren verdreven. De Feldwebel met zijn mannen had plaatsgenomen in het huis. cultuurbehoud milsbeek boek oorlogsherinneringen 39 2 Lies derksen en Martha van Dijck in 1940 met gemobiliseerdOpoe (Kaot van Dijck) is niet bang geweest voor de soldaten die bij haar in huis waren ingekwartierd. Zo kwam er eens een soldaat terug van het front en wilde op de stal van Opoe gaan slapen. Omdat de koeien nogal tekeer gingen, riep de Duitser boos dat als ze hun kop niet hielden hij ze dood zou schieten. Dit hoorde Opoe en ze moet toen tegen die soldaat gezegd hebben “Det motte mar is probiere, iets waor Vat en ik zo hard vör hebbe gewerkt”.

 

 

 

Lies Derksen (links) en Martha van Dijck met een showband van gemobiliseerde militairen


Opoe Kaot (van Diek)cultuurbehoud milsbeek boek oorlogsherinneringen 39 3 Koat van Dijck-Theunissen


Vanaf 17 september werd de tijd grotendeels in de kelder doorgebracht. Toch moet ons Opoe het noodzakelijk hebben gevonden dat het beddengoed een keer werd gelucht. Dit heeft ze geweten, want ze heeft de hele middag in de bongerd platgelegen. De Engelsen aan de andere kant van de Maas dachten dat het de vijand van hen was en hebben een hele tijd geschoten. Bij terugkomst had Opoe een scherf van een granaat in haar klomp. Nadat onze families een aantal weken in de kelder hadden doorgebracht, kwamen de Duitsers langs de deur om te zeggen dat iedereen de spullen moest pakken en weg moest. Vlug werd er nog wat in de grond gegraven, naar later bleek tevergeefs. Op 19 oktober ging de barre tocht beginnen. Het gezin bestond in 1944 uit Opoe, mijn moeder Martha en mijn vader Piet (ze waren in mei 1943 getrouwd) en de toen nog niet getrouwde ome Jan (Jan van Dijck). Ons moeder was net 3 maanden zwanger en moest te voet op weg. Via Goch en Kalkar bij Rees de pont over en bij Gendringen kwamen ze weer op Nederlands grondgebied. Vervolgens ging de tocht naar Dieren waar ze 10 dagen in een klooster woonden en toen weer verder via Ede, Maarsbergen en Scherpenzeel waar ze lekkere bonensoep kregen. cultuurbehoud milsbeek boek oorlogsherinneringen 39 4 Martha met Siena en Cor korrel en de taart op de fotoDe familie liep soms wel 40 km per dag. Uiteindelijk kwamen ze op 7 november in Mijdrecht aan, waar de boeren met hun koets al stonden te wachten op hun evacués. Zij waren verplicht om evacués in huis te nemen. Onze familie kwam bij de Familie Korrel in Wilnis vlak bij Kockengen terecht. Ze hadden het daar erg goed. Het Milsbeeks dialect was in het begin een probleempje. Vooral als ons Opoe vroeg om een ‘riekske’ (vork), dan werd er stevig gelachen. Met name Cor, de zoon des huizes die toen 14 jaar was, zou de Milsbeekse taal prachtig hebben gevonden. Men vond het wel erg veel op het Duits lijken.

 

Martha, 40 jaar later met de familie Korrel op de foto, links Siena en rechts Cor

 

cultuurbehoud milsbeek boek oorlogsherinneringen 39 5 Jantje Peters in zijn eerste levensjaarOp veel plaatsen stonden borden van de Duitsers met de mededeling, dat als je ‘s avonds na 8 uur op straat was, je onmiddellijk zou worden doodgeschoten. De dag naderde, dat moeder moest gaan bevallen. Vader moest toen ‘s nachts op de fiets door de polder wel 10 kilometer ver om de dokter te gaan halen. Een verschrikkelijk spannend gebeuren. Bij de huisarts in Wilnis zat een jonge dokter die was ondergedoken en samen met vader ging het op de fiets terug naar de Geerkade. Onderweg kwamen ze langs een boerderij en daar begon plotseling een hond te blaffen. Doodsangsten stonden die twee uit. Omdat vader en moeder bij de familie Korrel in een open ruimte sliepen, vond de vrouw des huizes het beter dat moeder bij de naaste buren zou bevallen. Daar hadden ze nog een kamer vrij. De geboorte duurde 3 dagen omdat het kindje, mijn broer Jan, in een stuitligging lag en moeder tot dan toe nog geen dokter had gezien. Toen het kind er eindelijk was, zei de dokter tegen moeder: “Als je uit het kinderbed bent is het vrede.” De dokter had gelijk, want op 4 mei was het vrede.

 

 

 

 

 

Zoontje Jan, geboren op 26 april 1945, in zijn eerste levensjaar

 

Ook zei de dokter, dat het een zwak kindje was dat niet lang zou leven, maar dat is gelukkig niet uitgekomen. Toen vader en moeder later weer bij de familie Korrel terug waren, kregen ze te horen dat er op de boerderij waar de geboorte plaats had gevonden, kort daarna de ziekte tyfus was uitgebroken. Deze ziekte eiste bij die familie vervolgens twee slachtoffers; twee nog jonge meisjes zijn er aan overleden. Onze familie is gelukkig gespaard gebleven. Ondanks alle ellende konden mijn vader en moeder met zoon Jan, Opoe en oom Jan (van Dijck) begin juni 1945 naar ‘hun Milsbèk’ terugkeren. Na 1945 is het contact tussen de families altijd gebleven. Zo gingen vader en moeder met hun zoontje Jan al weer direct na de oorlog naar de geboorteplaats van Jan. Ze konden meerijden met Wim Cobussen, die toen al een Ford had, en die ook bij zijn evacuatieadres op bezoek ging. Een paar jaar daarna ging onze familie per bus en trein en dat kostte toen heel wat meer uurtjes. Maar in Kockengen aangekomen stond het paard met de koets al op hen te wachten. Ze overnachtten op een zolder boven de koestal. Zondags gingen ze met het paard en de koets naar de kerk en vroeg in de middag ging de lange reis naar Milsbeek weer beginnen. Alle feesten zoals bruiloften, belangrijke verjaardagen, maar ook begrafenissen werden in al die jaren bezocht. Ook kwamen en komen de families uit Wilnis nog altijd naar Milsbeek als er iets te vieren is. Ook zijn we er vaak op vakantie geweest. We bleven er meestal wel een week logeren.

cultuurbehoud milsbeek boek oorlogsherinneringen 39 6 Vl.n.r Martha Jan Nel en Mevr. van Schie
Weer een vorstelijke ontvangst na 50 jaar, vlnr Martha Peters-van Dijck, Jan, tante Nel van Dijck-van den Hoogen en Mevrouw Van Schie

 

7 November 1984 was een mijlpaal; het was de dag, dat het 40 jaar geleden was dat onze familie op hun evacuatieadres was aangekomen. Ze werden hier met een grote taart onthaald. Ook toen het in november 1994 50 jaar geleden was, had de familie Korrel uit Wilnis weer een prachtige dag georganiseerd. Met een groot aantal leden van onze families zijn we naar Mijdrecht gegaan. De dag die we toen beleefden was als een kopie van de dag zoals die er 50 jaar geleden voor onze ouders uit had gezien. Nu natuurlijk wel met andere gevoelens dan 50 jaar terug. We begonnen met een ontvangst in het Parochiehuis met een koffietafel. Daarna gingen diegenen die er 50 jaar geleden bij waren, waaronder ook tante Nel die in de onmiddellijke omgeving bij de familie Van Schie was geëvacueerd, met paard en koets dezelfde weg als 50 jaar eerder. Bij hen thuis aangekomen hadden zich intussen meer mensen bij de groep aangesloten. cultuurbehoud milsbeek boek oorlogsherinneringen 39 7 KrantTijdens het gezellige samenzijn las ik een door mij gemaakt gedicht voor over de vriendschap tussen mijn familie en de familie in Wilnis. De prachtige dag ging door met hetzelfde eten (boerenkool) als 50 jaar geleden.

 

Zelfs de krant werd gehaald

 

 

 

 

 

 

 

‘De kinderen Jan en Wilma zijn alle twee nog woonachtig in Milsbeek. Jan is met zijn gezin vele jaren met een tent of caravan in zijn geboorteplaats op vakantie geweest. Hij kon daar dan in het weiland genieten van zijn geboortestreek. Ook nu de ouders overleden zijn, zijn de contacten nog altijd gebleven. En nu is het alweer de 3e generatie, die over en weer contact met elkaar heeft. Dit heeft al weer geresulteerd in een uitnodiging aan de Milsbeekse hofkapel, die in Mijdrecht een opening van een groot bedrijf met Milsbeekse muziek heeft opgeluisterd.’

   
Boek "oorlogsherinneringen" hoofdstuk 43 Persoonli...15 juni 2018

 Index
Hoofdstuk 43 - Boek "Oorlogsherinneringen" Persoonlijke verhalen van soldaten en veteranen Door : Frank van Duin en Kevin Lemmens ‘In [ ... ]

Lees meer...
Beleidsplan04 apr 2018

Beleidsplan 2018 Algemeen / Visie:
De stichting vindt cultuurbehoud belangrijk voor de identiteit van de gemeenschap en haar vrienden, vriendinnen en vrijwilligers. [ ... ]

Lees meer...
Beleidsplan04 apr 2018

Beleidsplan 2018 Algemeen / Visie:
De stichting vindt cultuurbehoud belangrijk voor de identiteit van de gemeenschap en haar vrienden, vriendinnen en vrijwilligers. [ ... ]

Lees meer...
Jaarverslag04 apr 2018

JAARVERSLAG 2017 Algemeen
In 2017 bestond het bestuur uit:
Ton Frenken: voorzitter, Toos de Gier-Arends: secretaris, Willeke de Haas-Theunissen: penningmeester.
Bestuursleden:
Nelly [ ... ]

Lees meer...
Jaarverslag04 apr 2018

JAARVERSLAG 2017 Algemeen
In 2017 bestond het bestuur uit:
Ton Frenken: voorzitter, Toos de Gier-Arends: secretaris, Willeke de Haas-Theunissen: penningmeester.
Bestuursleden:
Nelly [ ... ]

Lees meer...
Stichting Cultuurbehoud Milsbeek zoekt een assiste...31 jan 2018

De werkzaamheden bestaan uit het actualiseren van en onderhoudswerkzaamheden aan de website www.cultuurbehoudmilsbeek.nl De assistent(e) werkt zelfstandig [ ... ]

Lees meer...
Culthis Radio17 jan 2018

Culthis Radio De uitzending van Culthis Radio van januari 2018 staat weer op YouTube en kunt u beluisteren via deze link: https://youtu.be/FF8vc8cd8mQ Het [ ... ]

Lees meer...
Boekpresentatie ‘de minse op de milsbѐk’11 dec 2017

Zondag 19 november 2017 was voor Stichting Cultuurbehoud Milsbeek een geweldige dag. Velen waren naar het Trefpunt gekomen voor de presentatie van het 1e [ ... ]

Lees meer...
Terugblik Open Monumentendag 201716 okt 2017

Terugblik Open Monumentendag 2017

Ook dit jaar deed Stichting Cultuurbehoud Milsbeek mee aan de Open Monumentendagen (OMD) in het weekend van 9 en 10 september. [ ... ]

Lees meer...
Dorpsblad : Mededelingen Stichting Cultuurbehoud M...16 okt 2017

Geplaatst mededelingen in het dorpsblad 'op de milsbèk' - oktober-november 2017 Mededelingen Stichting Cultuurbehoud Milsbeek Monumentenschildje gemeente [ ... ]

Lees meer...
Struinpad Milsbeek tijdelijk niet begaanbaar12 okt 2017

  Oktober 2017   Struinpad Milsbeek. Door werkzaamheden van Rijkswaterstaat is een deel van het Struinpad tussen de Bloemenkamp en de Maas [ ... ]

Lees meer...
   
© Powered & Hosting by : YonVie.nl