Kruimelpad

   

Boek "oorlogsherinneringen" hoofdstuk 36 De zoektocht naar mijn zus Thea

Index

Hoofdstuk 36 - Boek "Oorlogsherinneringen"

De zoektocht naar mijn zus Thea

Door : Nelly Mans

cultuurbehoud milsbeek boek oorlogsherinneringen 36 1 Gezin Sjang Mans 1939 v.l.n.r.  Piet Nelly Ciska Theo enToen de oorlog begon, was ik was 6 jaar oud. Ik woonde met mijn vader en moeder in de Kerkstraat in Milsbeek waar mijn vader een schoenenreparatiebedrijf met winkel had. Piet, Theo en Frans waren toen mijn jongere broers en Cisca mijn jongere zus. In mei 1940 kwamen de Duitsers over de Rijksweg gelopen en ik weet nog dat ik met mijn vader ging kijken.

 

 

 

Foto van vader Sjang Mans met zijn gezin in 1939 voor het uitbreken van de oorlog. Vlnr: Piet, Nelly, Ciska, Theo en Moeder Marie Mans en daarachter het café/aannemersbedrijf van Pluk


Op het einde van de oorlog werd het steeds gevaarlijker en kwamen er ook soldaten in onze schoenenwinkel wonen. Wij zelf sliepen in de kelder op stro. Als er geen bommen of granaten gegooid werden, mochten wij naar boven of eventjes naar buiten. cultuurbehoud milsbeek boek oorlogsherinneringen 36 2 Thea MansDe soldaten gingen ’s nachts op pad om voedsel bij de mensen weg te halen, zoals aardappelen en kippen. Ook mijn moeder kreeg hiervan een deel om ons gezin te voeden. Overdag gingen de soldaten naar het front om te vechten. ’s Avonds kwamen ze terug naar de schoenenwinkel en ze sliepen daar ook. In oktober 1944 kregen wij bericht dat we moesten evacueren. Vader heeft toen een heel groot gat in onze tuin gegraven, waar we de borden, de pannen, het bestek enz. in stopten om te zorgen, dat als we thuiskwamen de uitzet nog aanwezig was. Voor ons betekende het dat ons vader en moeder met 6 kinderen op stap moesten, want inmiddels was op 15 mei 1944 mijn broertje Johan geboren. In de oorlog was ons gezin ook nog uitgebreid met zusje Thea. Zij is in de oorlogsjaren in 1942 geboren en was eigenlijk al het 8e kind van mijn ouders. In 1941 was er al een zusje met de naam Thea, dat toen 3 maanden oud was, overleden. In 1938 was er ook al een broertje (Frans) overleden. Thea was in haar eerste levensjaren heel vaak ziek en ze was, voordat ze 2 jaar oud was, al 14 keer aan haar oor geopereerd. Bovendien heersten er in die tijd regelmatig besmettelijke ziekten zoals de mazelen. In 1943 raakte mijn moeder opnieuw in verwachting en dat alles in de oorlogstijd toen alles op de bon was.

 

 

 

 

 

Thea Mans, enkele jaren oud


In het ouderlijk huis van vader aan de Bloemenstraat woonden nog mijn Opa en Oma Piet en Sien Mans-Bindels met hun nog ongehuwde kinderen Wim en Marie. Om te voorkomen dat ze nog een kindje zouden moeten gaan missen, werd besloten Thea voorlopig onder te brengen in het ouderlijk huis van Opa en Oma Mans aan de Bloemenstraat, de plek waar ook al een nichtje uit Ottersum in huis was. Met het gezin van haar Opa en Oma aan de Bloemenstraat is ze later ook geëvacueerd.

cultuurbehoud milsbeek boek oorlogsherinneringen 36 3 194420monding20niers203005Milsbeek, december 1944. In de zwarte cirkel de woning van Piet en Sien Mans-Bindels in de Bloemenstraat. De steenfabriek is ook duidelijk zichtbaar



Wij moesten allemaal de kleren inpakken en zijn met paard en wagen met nog veel meer mensen vertrokken. De kleine kinderen mochten op de wagen zitten, de grote moesten lopen. Met vele andere inwoners van Milsbeek zijn vader en moeder vervolgens aan de tocht begonnen. Ik was toen 10 jaar en moest lopen. We gingen van Milsbeek naar Ottersum, de grens over naar Duitsland en via Duitsland weer naar ’s Heerenberg. Daar hebben we in een kledingwinkel tussen de rekken op de grond geslapen. Daarna gingen we naar Doetinchem en daar sliepen we in een school op stro. In Wijk bij Duurstede zijn we de Lek overgestoken richting Vleuten. Tijdens de oversteek over de Lek vloog er een vliegtuig dat bommen gooide. Gelukkig was het verder weg, maar we moesten toch plat op de grond liggen. Daarna gingen we naar Bunnik, om daar te overnachten in een school. We gingen toen niet meer verder naar Vleuten, omdat mijn jongste broertje van een half jaar oud en ik ziek waren. Mijn vader wist niet waar dochter Thea gebleven was. Heel veel navraag leverde geen aanknopingspunten op voor het evacuatieadres van haar oma (opa was inmiddels overleden), ome Wim en tante Marie.


Uiteindelijkcultuurbehoud milsbeek boek oorlogsherinneringen 36 5 MOD Krantenknipsel 002 heeft vader toen in juli besloten een advertentie te plaatsen in de Utrechtse courant om achter hun evacuatieadres te komen. Hoe het precies gegaan is weet ik niet maar het resultaat was dat men uiteindelijk het bewuste adres te weten kwam. Zij hadden met een aantal andere gezinnen onderdak gevonden in Ede, nogal wat verwijderd van het gebied rondom Utrecht waar de meeste Milsbekers waren ondergebracht.

cultuurbehoud milsbeek boek oorlogsherinneringen 36 4 MOD Krantenknipsel 002b

 

 

 

 

 

 

 

 

De betreffende advertentie

 

 

Bewijsexemplaar van de Utrechtse Courant

 

cultuurbehoud milsbeek boek oorlogsherinneringen 36 6 BarbaraschoolDe Barbaraschool in Bunnik


Thea is uiteindelijk door de goede zorgen van Oom Wim en Tante Marie goed de Oorlogswinter doorgekomen en ook daarna is ze bij hen in huis gebleven. Ze is bij haar oma en oom en tante opgegroeid. Wij mochten in Bunnik in de school blijven, want daar was een gezin dat ons opving. Mijn ouders zijn met vijf kinderen vanuit die school naar een boer gegaan in Bunnik en zijn daar 7 maanden gebleven. Zelf ben ik helemaal alleen in de school bij het gezin Van Maurik gebleven tot het eind van de oorlog. Wij hadden weinig te eten in de evacuatietijd en de grotere kinderen moesten langs de deuren om een boterham te vragen om niet te verhongeren


De bevrijding was (in Bunnik) in mei 1945. Mijn ouders kwamen mij ophalen, daarna mochten wij weer naar huis toe, al weer met paard en wagen. Er zat nog een gezin op de wagen die ons naar huis bracht, n.l. de familie Gerrits van de Onderkant. cultuurbehoud milsbeek boek oorlogsherinneringen 36 7 Oorlogschade Familie Sjang Mans - Kerkstraat 19Wij werden als eerste thuisgebracht, daarna bracht de koetsier het andere gezin weg. Toen hij het gezin Gerrits had weggebracht naar hun huis is hij dodelijk verongelukt. De naam van de koetsier, Kees de Bruin uit Werkhoven, staat nu ook op het monument in Milsbeek. Toen we thuiskwamen was de kuil met keukenspullen, die mijn vader gegraven had, helemaal leeggeroofd. Het dak van het huis was helemaal kapot en er zat geen glas meer in de kozijnen. Er waren geen meubels meer, er was gewoon helemaal niets meer. Gelukkig was er de organisatie HARK en daar kregen we stoelen en bedden, die andere mensen voor de oorlogsslachtoffers hadden afgestaan.

 

 

De woning in de Kerkstraat zoals die na terugkomst van de evacuatie werd aangetroffen


Toen we weer thuis waren, hebben we contact gehouden met de familie Van Maurik, de familie die ons heeft opgevangen toen we in de school zaten. Janny, die mij had opgevangen kreeg een huis in Bunnik en trouwde met Herman van Beek. Hans, een van hun zonen, kwam in het jaar dat Piet Jacobs prins was, met zijn vrienden in Milsbeek carnaval vieren. Zo heeft hij verkering gekregen met mijn zus Ria. Hij kwam daarna bij mij in de kost en ging bij de Kegro werken. In 1978 zijn Hans en Ria getrouwd en in het Sprokkelveld gaan wonen. Toen ze trouwden kwam uiteraard de hele familie en toen kreeg mijn jongste broertje Hennie vervolgens ook verkering en wel met Klazien van Beek. Zij trouwden op hun beurt weer in 1983 en zo heeft in onze familie de evacuatie tot twee familieverbintenissen geleid.

 

‘De basis van dit verhaal is mede ontleend aan een verhaal dat kleinkind Ayra Lintsen uit Milsbeek in 2010 voor de school heeft gemaakt. Nelly is altijd een Milsbeekse gebleven. Ze woonde aanvankelijk in de Bloemenstraat en thans in de Kanonskampstraat. Thea Mans is altijd een Bloemenstraatse gebleven. Ze bouwde naast haar Ome Wim en tante Marie een nieuwe woning en trouwde in 1972 met Sjaak Kersten die heel vroeg op 41-jarige leeftijd overleed. Hans van Beek en zus Ria wonen nog steeds in het Sprokkelveld en broer Henny woont met Klazien van Beek in Odijk.’

   
Heropening Struinpad gedeelte Gebrandekamp28 juni 2018Heropening Struinpad gedeelte Gebrandekamp

Struinpad weer open

Het struinpad op de Gebrande Kamp is gedurende langere tijd afgesloten geweest. Door werkzaamheden van Rijkswaterstaat moest de route [ ... ]

Lees meer...
Beleidsplan04 apr 2018

Beleidsplan 2018 Algemeen / Visie:
De stichting vindt cultuurbehoud belangrijk voor de identiteit van de gemeenschap en haar vrienden, vriendinnen en vrijwilligers. [ ... ]

Lees meer...
Jaarverslag04 apr 2018

JAARVERSLAG 2017 Algemeen
In 2017 bestond het bestuur uit:
Ton Frenken: voorzitter, Toos de Gier-Arends: secretaris, Willeke de Haas-Theunissen: penningmeester.
Bestuursleden:
Nelly [ ... ]

Lees meer...
Jaarverslag04 apr 2018

JAARVERSLAG 2017 Algemeen
In 2017 bestond het bestuur uit:
Ton Frenken: voorzitter, Toos de Gier-Arends: secretaris, Willeke de Haas-Theunissen: penningmeester.
Bestuursleden:
Nelly [ ... ]

Lees meer...
Stichting Cultuurbehoud Milsbeek zoekt een assiste...31 jan 2018

De werkzaamheden bestaan uit het actualiseren van en onderhoudswerkzaamheden aan de website www.cultuurbehoudmilsbeek.nl De assistent(e) werkt zelfstandig [ ... ]

Lees meer...
Andere artikelen
   
© Powered & Hosting by : YonVie.nl