Struinpad  

   

Luchtfoto's  

   

Boek:Oorlogsherinneringen  

   

Schoolfoto's  

   

Boek "oorlogsherinneringen" hoofdstuk 14 Voor de duvel niet bang

Index

Hoofdstuk 14 - Boek "Oorlogsherinneringen"

Voor de duvel niet bang

Door : Christien Noij-Jansen

cultuurbehoud milsbeek boek oorlogsherinneringen 14 1 Trouwfoto Piet jansen en Trien Linders‘Mijn moeder Triena Linders is geboren in de Bloemenstraat op 7 februari 1917, op de hoek waar nu het Sprokkelveld op de Bloemenstraat aansluit. Ze was een dochter van opa Kobus Linders en oma Stien Linders-Siebers en de oudere zus van Jöb Linders. Ze was ondanks dat ze klein was, beslist niet bang en ze moet haar zussen Bertha en Nellie en haar jongere broer Jöb op de lagere school in Ottersum wel eens met rake klappen in bescherming hebben genomen. Tijdens de oorlog op 31 oktober 1942 trouwde ze met Piet Jansen (Piet van Tinus van Well) uit het Rozenbroek die boomkweker was. Mama vertelde altijd over wat ze had meegemaakt in de oorlog en hierop is mijn verhaal gebaseerd’.

Trouwfoto Piet Jansen en Triena Linders

Papa en mama wilden in de oorlog een huis bouwen op een perceeltje grond aan de Rijksweg, hoek Achterbroek. Helaas mocht er niet gebouwd worden van de Duitsers. Ze kregen daarom een paar kamers bij aannemer Piet Thijssen aan de Rijksweg, die de bouw van hun huis had aangenomen. Na ongeveer een jaar kwam er aan de Bosschebrugstraat (indertijd C131 en nu Sprokkelveld) een huis vrij. cultuurbehoud milsbeek boek oorlogsherinneringen 14 2 huize TedHet was het huis, waar vroeger Dorus Peters (Ted) woonde. Later is het in eigendom gekomen van steenfabriek Huisman. Daar gingen ze samen wonen, totdat ze er door de Duitse bezetter uitgezet werden, omdat er soldaten werden ingekwartierd.

Piet en Triena in 1946 voor hun tijdelijke woning in de Bosschebrugstraat

 

Dat was bij mama tegen het zere been. Haar mooie meubeltjes en spullen werden door de jonge soldaten gebruikt. Zij zelf moesten bij Sjang en Cato Manders en hun dochter Thea op de tegenover gelegen boerderij gaan wonen. Samen met Sjang bouwde papa daar een schuilkelder in de boomgaard. Ze groeven een gat in de grond, legden er daarna balken op en daarop stro, zand, hout en takkenbossen en tenslotte weer stro. Zo waren ze beschermd tegen de vele beschietingen en bombardementen die in de omgeving plaatsvonden. Als de soldaten weg waren ging mama inkopen doen! in haar eigen huis. Zo vulde ze een inmaakfles met Duitse jenever en vulde de kan weer aan met water, zodat de Duitsers niet merkten dat er wat uit was. De surrogaatkoffie die ze op de bonnen kregen was ook niet lekker. Deze verruilde mama voor de echte koffie van de soldaten en deed de surrogaat bij hen in de ton. Omdat hun varken nog in de stal lag, mocht Mama daar komen om hem te voeren. Op zo’n tocht merkte ze, dat twee Duitsers haar mooie kolenfornuis aan het opladen waren. Ze ging aan de stang van het fornuis hangen en zei: “Als je dat meeneemt moet je mij ook meenemen”. Papa kwam op de herrie af en probeerde de boel te sussen. cultuurbehoud milsbeek boek oorlogsherinneringen 14 3 Luchtfoto deel Bossebrugstraat net na de oorlogMaar de Duitsers waren het moe en eentje trok zijn revolver en hield dat voor haar waarop papa haar resoluut onder de arm nam en zei: “Je laat je toch niet voor zo’n fornuis doodschieten”. Het laatste woord was daar nog niet over gevallen, ze heeft het die Duitser haar hele leven niet vergeven. In de schuilkelder was weinig ruimte en al helemaal geen WC. Toen Sjang eens hoge nood had, kroop hij op handen en voeten in het donker achter het kippenhok, maar helaas, zijn witte billen waren een schietschijf voor de Duitsers, hij rolde op de kop de kelder weer in en zei: “Ze schoten de keutel van mijn kont”.

 

 

Luchtfoto met links de woning van de familie Manders en rechts die van de familie Jansen

 


In oktober 1944 moesten ze evacueren. Via Duitsland naar Velp, de jongeren lopend en de zieken en oudjes, waaronder mijn oma Stien Linders op de boerenkar van Koen Berns. Mama fietste op een fiets met volbanden alvast vooruit om melk te vragen bij de boeren voor Dinie, de 6 weken oude baby van mijn tante Bertha (Dinnissen-Linders). cultuurbehoud milsbeek boek oorlogsherinneringen 14 4 Oma Stien Linders -SiebersIn Velp aangekomen was Oma Linders, die toen 66 jaar oud was, zo ziek, dat ze moest worden opgenomen in het ziekenhuis. Van de Duitsers moest men verder trekken en Oma bleef alleen achter, ze zou nakomen als ze weer beter was. Via het Rode Kruis zouden ze haar op de hoogte houden van hun reis. Op 15 december bereikte hen het droeve bericht dat oma, na een operatie waarbij haar zieke nier werd weggehaald, was overleden. Samen met haar zus Nel is mama op de fiets naar de begrafenis gegaan van oma. Tante Bertha moest bij de baby blijven en de mannen konden niet mee vanwege de razzia’s. Broer Jöb was al eerder opgepakt en zat in de gevangenis, eerst in Utrecht en later in Amersfoort. Hij hoorde het bericht van overlijden van zijn moeder pas 3 weken later en zijn broers Hen, Wim, Karel en zus Marie hoorden pas na de oorlog van het overlijden van hun moeder. Onderweg naar de begrafenis moesten mama en tante Nellie vanwege beschietingen regelmatig wegduiken. Vlak bij het ziekenhuis kregen ze de schrik van hun leven toen er een V1 rakelings over hun hoofden floot. Flink gehavend, maar op tijd, waren ze bij de begrafenis van oma. Na de oorlog is oma op het kerkhof in Milsbeek herbegraven.

 

 

Oma Linders

 

 

 

cultuurbehoud milsbeek boek oorlogsherinneringen 14 5 Triena bij de MaasTriena bij de Maas



Vanuit Velp werd via Ede, Scherpenzeel, Woudenberg en Zeist de reis voortgezet naar Maarssen. Daar kwamen ze na wat omzwervingen terecht bij Manus en Mien de Koning die een winkel hadden in huishoudelijke artikelen. Het was een iets ouder stel dan zijzelf waar de eerste baby werd verwacht, zodat deze familie hulp goed kon gebruiken. Mama ging in weer en wind op de fiets naar de boeren in de omgeving om borstels en poetsspullen uit de winkel te ruilen voor eten. Dankzij haar vlotte babbel lukte dat behoorlijk goed en hebben ze geen honger geleden. Tijdens een razzia waren Mama en Mien in de winkel om de straat in de gaten te houden. De mannen hadden zich verstopt om niet meegenomen te worden. Mama zag een Duitse soldaat die een jonge moeder met een kindje op de fiets aanhield en haar gebaarde het kind van de fiets te pakken. Hij wilde de fiets meenemen maar toen kwam de droom van het fornuis weer bij haar boven. Ze stormde naar buiten en kon nog net de drager van de fiets grijpen. Ze keek de soldaat aan en zei: “loslaten, wat denk je wel, rotjong”. Daarop zette ze het kind op de fiets en zei tegen de vrouw: “En jij fietsen”. De soldaat stond met de mond vol tanden, waarop ze zei: “En jij gaat maar lopend verder”, waarop ze zich omdraaide en gewoon wegwandelde. Binnengekomen moest ze vreselijk lachen, terwijl Mien de Koning achter de toonbank lag te trillen en zei: “Hij had een geweer bij zich, het had je dood wel kunnen zijn”, waarop mama moet hebben gezegd: “Mijn fornuis hebben ze, maar die fiets lekker niet.’’ Mama was een kleine dappere vrouw, die niet tegen onrecht kon.Toen papa en mama na de oorlog in mei 1945 terugkwamen waren alle meubels opgestookt in de koude winter. Alle spullen waren weg en uiteraard ook hun varken. In 1948 hebben ze uiteindelijk hun huis kunnen bouwen aan de Oudebaan, dit omdat er aan de Rijksweg niet meer gebouwd mocht worden.cultuurbehoud milsbeek boek oorlogsherinneringen 14 6 Woning Piet vanT inus van Wel

 

 

 



 

 

 

 

Het huisje aan de Oudebaan, dat in 1948 gebouwd werd met een mooie, schilderachtige uitstraling

 

 

‘Tot januari 2001 hebben Piet en Triena gewoond aan de Oudebaan. Piet oefende er tot ongeveer 1987 het beroep van boomkweker uit. De fanfare, waarvan hij vele jaren penningmeester was, was zijn grote hobby. Hun enige dochter Christien werd na de oorlog op 10 april 1947 geboren. Tot aan het einde van hun leven, Triena overleed op 15 november 2001 en Piet 4 dagen later, hebben Triena en Piet een fijne vriendschap gehad met de familie De Koning. Hun enige dochter Christien in Milsbeek onderhoudt nog steeds contact met die familie.’

   
Excursie stichting cultuurbehoudmilsbeek 6 en 13 o...04 nov 2018

58 personen hadden zich aangemeld voor de jaarlijkse excursie voor vrienden, vriendinnen, vrijwilligers en hun partner/introducé. Omdat we niet allen tegelijk [ ... ]

Lees meer...
Boek "oorlogsherinneringen" hoofdstuk 44 Het Engel...24 okt 2018

 Index
Hoofdstuk 44 - Boek "Oorlogsherinneringen" Het Engelse kerkhof(War Cemetery) in Milsbeek Door : Gerrie Franken De Britse begraafplaats in [ ... ]

Lees meer...
Heropening Struinpad gedeelte Gebrandekamp28 juni 2018Heropening Struinpad gedeelte Gebrandekamp

Struinpad weer open

Het struinpad op de Gebrande Kamp is gedurende langere tijd afgesloten geweest. Door werkzaamheden van Rijkswaterstaat moest de route [ ... ]

Lees meer...
Beleidsplan04 apr 2018

Beleidsplan 2018 Algemeen / Visie:
De stichting vindt cultuurbehoud belangrijk voor de identiteit van de gemeenschap en haar vrienden, vriendinnen en vrijwilligers. [ ... ]

Lees meer...
Jaarverslag04 apr 2018

JAARVERSLAG 2017 Algemeen
In 2017 bestond het bestuur uit:
Ton Frenken: voorzitter, Toos de Gier-Arends: secretaris, Willeke de Haas-Theunissen: penningmeester.
Bestuursleden:
Nelly [ ... ]

Lees meer...
Andere artikelen
   
© Powered & Hosting by : YonVie.nl