Struinpad  

   

Luchtfoto's  

   

Boek:Oorlogsherinneringen  

   

Schoolfoto's  

   

Boek "oorlogsherinneringen" hoofdstuk 02 Een bijzondere gemobiliseerde Milsbeker

Index

Hoofdstuk 2 - Boek "Oorlogsherinneringen"

Een bijzondere gemobiliseerde Milsbeker

Door : Adri Altink

Peter Linders belde mij begin 1987 op met een wat warrig verhaal over omzwervingen van Jan Luden in Indië. ‘Ik ben altijd thuis’, zei de gewezen pottenbakker, ex-gigolo, voormalig circusartiest en wat al niet meer. ‘En als ik niet binnen ben, zoekt u me maar in de tuin’. Gelukkig hoefde ik die wildernis niet in. ‘Zo directeur’, stak hij mij zijn hand toe. ‘Dus u bent die professor, die het boek over Luden heeft geschreven’. Maar wat ik al vermoedde klopte, hij had Jan J. Luden met een andere Nederlander verward. Maar Peter sprak wel twee uur aan een stuk over zijn leven. Ik nam na afloop van het gesprek een hele stapel ordners met lief en leed en o.a. verhalen over zijn homofilie mee naar huis. cultuurbehoud milsbeek boek oorlogsherinneringen 02 1 woning Peter LindersHij zou de deken al eens hebben gevraagd om het in een boek uit te geven, maar die zou gevonden hebben dat er te veel seks in zat. Een paar weken later heb ik het teruggebracht met de mededeling dat ik er toch niets mee kon doen, maar nog dezelfde maand belde hij me opnieuw. Hij sprak me weer aan met ‘Directeur’ en meldde mij dat hij een gedeelte van zijn biografie die gaat over de mobilisatie van Heumen weer had teruggevonden. ‘Misschien hebt u daar belangstelling voor’. Ik zegde hem toe ook hier eens naar te kijken en ik vond het de moeite waard om er een verhaaltje voor het plaatselijke Heumense weekblad voor te maken.

 De nog steeds bestaande voormalige woning 
 van Peter Linders op de Kerstenberg 

 

‘‘Vertel het eens’’, zeg ik hem als ik weer binnen sta. En terwijl buiten de motregen als een mest tussen de bomen hangt, warmen zijn herinneringen de kamer. Hij praat wat hees, chaotisch en gaat zelden in op vragen die ik hem stel. ‘Herfst 1938. Annexatie van Poolse gebieden door Hitler. Er werd uit veiligheidsoverwegingen een grenswacht gevormd. Ik kreeg een oproep dat ik me de volgende dag moest melden in Nijmegen. ’s Middags marcheerden we al naar onze legerplaats Heumen, ik was de kok van het spul. We trokken in een danstent die daar nog stond van de kermis. De door een paard getrokken keukenwagen kwam te staan op het binnenplein van café Keukens bij de RK Kerk met de vierkante toren, die later is afgebrand. Ik moest elke dag een paar keer met een verhuiswagen langs de boerderijen achter het Maas Waalkanaal om de ingekwartierde soldaten van brood (het kuch) en koffie te voorzien. Op een morgen toen we om zeven uur weer onze vaste ronde moesten maken kwam De Gelderlander met een extra editie over Chamberlains missie naar München. Er werd een stapel kranten in de keukenwagen afgegeven. Ik holde ermee naar de tent waarin de soldaten nog lagen te slapen, gooide de kranten neer en schreeuwde als een gek; ‘‘Nooit meer oorlog, opstaan, allemaal naar huis!’’ Vervolgens ging het in triomf langs de boerderijen met dezelfde boodschap. Overal barstte het gejuich los; er waren er een paar die begonnen te huilen. Op Paasmaandag 1939 marcheerde de troep opnieuw Heumen binnen. Aan de grenzen was weer paraatheid geboden. De oorlogsdreiging was toegenomen door de Italiaanse inval in Albanië’. Linders was weer kok. ‘Deze keer kwam de keukenwagen in het achterhuis van de boerderij van Pansier te staan, aan de Looistraat. Vandaar moesten we nu de bijna 200 ingekwartierde soldaten het eten bezorgen. Iedereen verkeerde in een uitgelaten stemming. Dit was veel leuker dan die saaie kazerne. Voor de Heumense boeren betekende de inkwartiering ook een extra inkomentje vanwege het gebruik van de schuur.’ Deze tweede mobilisatie had iets onwezenlijks. Het volk werd van overheidswege gerustgesteld met een beroep op de neutraliteit van Nederland. Maar wie geloofde er in zijn hart echt in? Er was een uitlaat voor de spanning. cultuurbehoud milsbeek boek oorlogsherinneringen 02 2 Peter Linders Piet jansen en Gert KerkhoffMet Pinksteren was er in Heumen een groot muziekfestival. Wij stonden er ook met een kraampje om wat geld voor onszelf te verdienen. Ik lokte als spreekstalmeester het publiek naar binnen waar ze een Russische vrouw met een staart konden bezichtigen. Ze kwispelde ermee tegen elke man. Het was een groot succes en we besloten de volgende dag met een nieuwe attractie te komen: ‘De levenskus’. De bezoeker moest met zijn hoofd in een soort van schandpaal, met zijn rug naar het publiek gekeerd. Aan de binnenkant van de tent, onzichtbaar voor het publiek, ontving het vastgezette hoofd dan de beloofde kus. ‘‘Komt dat zien!’’, riep ik, ‘‘onderga deze zalige kus.’’ Dictators zouden niet meer oorlogszuchtig zijn als ze dit mee mochten maken! De eerste schuchtere bezoekers aan onze tent verlieten hem kort daarna proestend en brullend van de lach zonder te vertellen wat ze hadden meegemaakt.

 

 Peter Linders samen met Piet Jansen (van Tinus van 
 Well) en Gert Kerkhoff (de Smid) in Heumen 

Aan het eind van de middag –we hadden al flink aan de vertoning verdiend– betrad ook de Heumense burgemeester van ’t Hullenaer het feestterrein. Zijn vrouw ging onze tent binnen, toegejuicht door de omstanders, stak haar hoofd door het gat en …. stapte even later met een rood hoofd en hevig verontwaardigd op haar man af. Die beval meteen sluiting van onze tent en riep om de politie. Hij wilde een verbaal wegens onzedelijke handelingen; wie zijn hoofd door het gat stak trof aan de andere kant een dikke vrouw die voor het gezicht van haar slachtoffer haar rok optrok en met haar vette billen over het gezicht van de verblufte toeschouwer wreef ’. De volgende dag moest Linders op rapport komen bij kapitein Van Loon die het verbaal van de veldwachter had gekregen. Het werd drie dagen licht arrest, opgelegd door een kapitein die vond dat hij dat tegenover de burgemeester verplicht was. Zelf had hij er smakelijk om moeten lachen. De stemming werd in de dagen na Pinksteren grimmiger. Linders vertelt over een avond waarop de soldaten bij elkaar werden geroepen in een danstent in het dorp. ‘We werden door de generaal onderhouden over de oorlogsdreiging. Daarna sprak de schoolmeester van Heumen, een heel sympathieke man. Hij verzekerde ons de steun van de burgerij. Toen tot slot gevraagd werd of één van de soldaten ook nog iets wilde zeggen, beklom Linders het spreekgestoelte. Hij weet nog bijna letterlijk wat hij zei. ‘Soldaten. Wij staan hier aan de oostgrens van ons vaderland. En we zullen het samen verdedigen tegen elke inval. Onze oosterbuur zegt ons dat we nergens bang voor hoeven te zijn, zolang we maar neutraal blijven. Dat willen we ook. Maar als de Führer zich niet aan zijn woord houdt, zullen we paraat zijn.’ Net zoals 400 jaar geleden toen we ons vrij vochten van de Spanjaarden. Toen sneuvelden Lodewijk en Hendrik van Nassau op de Mokerhei, maar toch slaagden we er in na 80 jaar strijd de tiran te verdrijven en een vrij land te worden. cultuurbehoud milsbeek boek oorlogsherinneringen 02 3 Beeld Jac MarisVanaf deze plaats bij de Mokerhei roep ik iedereen toe: ‘‘Plutôt mort que vaincu!’’ ‘‘Liever dood dan overwonnen!’’ We zullen de vrijheid verdedigen met ons leven en ons bloed. Ik wil dat we als symbool voor de strijd van die gesneuvelde oranjes een monument laten aanbrengen. Ik roep jullie allemaal op daaraan mee te betalen van de ƒ 2,10 per week die we verdienen!’ Er kwam een daverend applaus: ‘Ik voelde me als Napoleon die zijn armee had toegesproken.” De herinnering vervaagt. Volgens officiële bronnen deed Linders zijn voorstel niet kort na Pinksteren, maar tijdens een feestavond op de verjaardag van Prinses Juliana (30 april dus) in Overasselt. Ik heb zijn verhaal niet met (kleine) correcties willen onderbreken. Peter Linders zat later zelf in het comité dat zijn idee wilde uitvoeren en dat Jac Maris aanzocht om het gedenkteken te maken.

 Gedenkteken Jac Maris in de muur van de protestantse kerk in Heumen 

Op 1 augustus werd het onthuld. Linders laat me een, danig door de tand des tijds aangetaste soldatenkrant zien, die verslag doet: ‘Na de inspectie der troepen door majoor Weber, ving de plechtigheid aan, waarbij aanwezig waren Z.E. Luit.-generaal Hoogstraten als vertegenwoordiger der Koningin; de Territoriale Bevelhebber van Noord-Brabant en de Commissaris der Koningin. Verder verschillende Eerwaarde Heeren geestelijken en burgemeesters.’ Er kwamen toespraken van majoor Weber, Dominee Bos en burgemeester van ’t Hullenaer en er werd een krans gelegd. Het militaire muziekkorps, het Heumens kinderkoor, het dameskoor en de fanfare Vlijt en Volharding zorgden voor de muziek. Kort daarna werd Linders uit het I-26 R.I. weggehaald en gelegerd in Bergen op Zoom.Hij zou een half jaar later weer in Heumen terugkeren. Met een eervolle uitnodiging. cultuurbehoud milsbeek boek oorlogsherinneringen 02 4 Peter Linders groet WilhelminaOp 26 februari 1940 kwam Koningin Wilhelmina op bezoek. Ze combineerde een troepenschouw met een bezoek aan het Heumense gedenkteken. En aan het eind van de plechtigheid zei de Koningin, dat ze graag de soldaat wilde ontmoeten die op het idee was gekomen. Ik kwam naar voren en ze bedankte me met een hartelijke handdruk voor dit teken van verbondenheid met het Koningshuis.’ Zijn stem stokte. Ik zie zijn oude doffe ogen vochtig worden. Ik verbreek de stilte: ‘‘U bent nog onder de indruk.’’ ‘‘Ja’’, zegt hij en hij laat zijn tranen de vrije loop: ‘‘er zijn dingen die je nooit vergeet.’’

 Soldaat Linders drukt Koningin Wilhelmina de hand 

‘Het was het mooiste moment uit mijn leven, dat met de Koningin.’ Uit zijn zak pakt hij een rode boerenzakdoek ter grootte van een servet en droogt zijn ogen. Ik moet denken aan die Reichsfliegenfanger, die zelfs met de dood werd bedreigd en hier op zijn 80ste zijn kinderlijke geluk staat uit te huilen. Hij laat me weer een soldatenkrant zien waarin zijn dienstmaat de gebeurtenis beschreef. ‘Een paar dagen later zagen we het bioscoopjournaal van het bezoek. Daar stond ik reusachtig groot op het doek. Ze zetten de projector stil en de zaal applaudisseerde.’ Hij glundert. Nog geen drie maanden later zouden de Duitsers Nederland binnenvallen. De Tweede Wereldoorlog was ook voor het land van de Oranjes begonnen.

cultuurbehoud milsbeek boek oorlogsherinneringen 02 5 Peter in de stoel Peter Linders in ‘De stoel’ 

‘De krant waarin dit artikel stond werd mij aangereikt door Piet Linders die aan de Ottersumseweg woont, een broer van Jan, de bekende grootgrutter uit Gennep. De krant waarin het artikel had gestaan was niet bekend maar toevallig kende ik de schrijver, Adri Altink. Adri is werkzaam geweest bij de gemeente Heumen en samen met hem heb ik ooit de opleiding Hoger Bestuursambtenaar gevolgd. In 1988 schreef hij het boek ‘Jan J. Luden en Heumen, vreemde en gewone vogels in een voormalige heerlijkheid’. Deze Jan J. Luden is de bouwer van Jachtslot ‘De Mookerheide’ in Molenhoek. Adrie gaf meteen zijn toestemming voor overname van het artikel.’

   
Boek "oorlogsherinneringen" hoofdstuk 46 Een noodl...13 dec 2018

 Index
Hoofdstuk 46 - Boek "Oorlogsherinneringen" Een noodlottige thuiskomst Door : Wim Bindels De familie Gerrits aan de Onderkant was een gezin [ ... ]

Lees meer...
Boek "oorlogsherinneringen" hoofdstuk 45 Verschrik...02 dec 2018

 Index
Hoofdstuk 45 - Boek "Oorlogsherinneringen" Verschrikkelijk ongeluk met oorlogstuig Door : Jan Franken Geboren op 6 februari 1932 was ik [ ... ]

Lees meer...
Excursie stichting cultuurbehoudmilsbeek 6 en 13 o...04 nov 2018

58 personen hadden zich aangemeld voor de jaarlijkse excursie voor vrienden, vriendinnen, vrijwilligers en hun partner/introducé. Omdat we niet allen tegelijk [ ... ]

Lees meer...
Boek "oorlogsherinneringen" hoofdstuk 44 Het Engel...24 okt 2018

 Index
Hoofdstuk 44 - Boek "Oorlogsherinneringen" Het Engelse kerkhof(War Cemetery) in Milsbeek Door : Gerrie Franken De Britse begraafplaats in [ ... ]

Lees meer...
Heropening Struinpad gedeelte Gebrandekamp28 juni 2018Heropening Struinpad gedeelte Gebrandekamp

Struinpad weer open

Het struinpad op de Gebrande Kamp is gedurende langere tijd afgesloten geweest. Door werkzaamheden van Rijkswaterstaat moest de route [ ... ]

Lees meer...
Beleidsplan04 apr 2018

Beleidsplan 2018 Algemeen / Visie:
De stichting vindt cultuurbehoud belangrijk voor de identiteit van de gemeenschap en haar vrienden, vriendinnen en vrijwilligers. [ ... ]

Lees meer...
Jaarverslag04 apr 2018

JAARVERSLAG 2017 Algemeen
In 2017 bestond het bestuur uit:
Ton Frenken: voorzitter, Toos de Gier-Arends: secretaris, Willeke de Haas-Theunissen: penningmeester.
Bestuursleden:
Nelly [ ... ]

Lees meer...
Andere artikelen
   
© Powered & Hosting by : YonVie.nl