Door : Mia Janssen-Theunissen

Op verzoek van Wim Bindels vertel ik mijn herinneringen aan een gebeurtenis die zich in 1941 heeft afgespeeld aan de Oudebaan. Ik was toen 16 jaar en woonde met mijn vader Jan Theunissen (de Kuut), mijn moeder Stien Derksen (de Wèver) en mijn broer Antoon aan de Oudebaan in een dubbel woonhuis waar ook nog de familie Rutten woonde. Milsbeek lag in de oorlog op de route die de geallieerde vliegtuigen vanuit Engeland aflegden naar Duitsland. Als de vliegtuigen met hun bommen op weg naar Duitsland in de schijnwerpers van het afweergeschut ‘gevangen’ waren moesten ze hun lading kwijt om sneller en hoger te kunnen vliegen om zodoende aan het afweergeschut te kunnen ontsnappen. Zo viel er op 2e Pinksterdag 1941 aan de overzijde van de Oudebaan op ons land een bom die niet ontplofte.

De bom boorde een zeer diep gat in de grond. Je moest het eigenlijk melden als zoiets gebeurde, maar dat deden we niet. De vriendengroep, die zich ook wel ‘De bende van Cardeus’ noemde, en op dat moment bestond uit de neven Lambert, Teun en Gijs (Marinus) van ome Tön, mijn broer Antoon, buurjongen Giesje Grutters en Gerrit Emons, nam het karwei van de berging zelf ter hand. Ze groeven de bom helemaal vrij. Het werd een gat zo groot dat de groep er helemaal in kon staan. Het stel was zo trots als een pauw en men vond dat alles op de foto moest. Gijs wist daar wel wat op en hij ‘leende’ het fototoestel van zijn baas Peter Linders. Zo werd het verhaal van deze bom voor het nageslacht vastgelegd. Met vereende krachten werd de bom daarna naar boven getrokken en op de drager van een fiets gehesen voor transport. Aan zijn staart (de ontsteking) moest hij worden vastgehouden om te voorkomen dat hij er weer af zou rollen. De bestemming was de tuin van Nad Grutters om hem daar tentoon te stellen. Ik werd met mijn vriendin Lies Peeters (Friette Lies) gevraagd om te helpen bij de exploitatie. Er werd een reclamebord gemaakt met de tekst ‘bezichtiging bom’ en met pijlen werden geïnteresseerden naar de plek verwezen waar hij te bezichtigen was. Voor een dubbeltje mocht men zelfs proberen hem op te beuren. ’s Avonds werd, om diefstal te voorkomen, ‘het gouden kalf ’ op een kruiwagen geladen en voorzichtig achter het huis van ‘de Grutter’ onder stro verstopt.

Daar daags erna was alles uitgelekt en vanwege het ontploffingsgevaar werd het hele gebied onmiddellijk afgezet. De bom werd door de mijnopruimingsdienst tot ontploffing gebracht. Alle ramen in de omgeving moesten open. Het achterhuis van de Grutter kon de klap niet verwerken en is ingestort en allerlei dingen in de omgeving werden omver geblazen. Het was een onvergetelijke gebeurtenis, die nog vaak onderwerp van gesprek was in verhalen over de oorlog.

‘Het verhaal van ‘de bom’ werd indertijd al door Gijs Theunissen verteld, toen we met het boek ‘De Alde Milsbèk’ bezig waren en het werd daarin ook vermeld. De fotorapportage dook nadien in diverse publicaties over de Tweede Wereldoorlog op. Mia Theunissen is de enige van de gefotografeerden die nog in leven is en als ooggetuige het verhaal kon vertellen. Mia is inmiddels 86 jaar en woont nog zelfstandig aan de Oudebaan in een in 1980 gebouwde nieuwe woning op de plek waar eens haar geboortehuis stond.’

   
© Stichting CultuurBehoud Milsbeek - https://cultuurbehoudmilsbeek.nl