Gezinskaarten van de bevolking van Milsbeek van de jaren : 1862 tm 1869

Wat zijn gezinskaarten ?

De Gezinskaarten maken deel uit van het archief van de gemeente Ottersumse Bevolkingsregister.
Vanaf 1850 is in de gemeente Ottersum de gehele bevolking geregistreerd.
Op deze site zijn alleen de kaarten te vinden zoals men dat toen noemde het gehucht op de Milsbek
In het Bevolkingsregister zijn van iedereen die in de gemeente Ottersum woont de volgende gegevens genoteerd: naam, geboortedatum, woonadres, plaats in het gezinsverband, beroep, godsdienst, verhuizingen en overlijdensdatum.
Alle wijzigingen in de gegevens, bijvoorbeeld bij verhuizingen, werden nauwkeurig bijgehouden. In eerste instantie zijn de gegevens geschreven in dikke boekbanden.
Na 5 of 10 jaar werd een nieuwe serie gestart wanneer de boeken vol waren.

Klik hierop om naar de GEZINSBLADEN te gaan

 

Voorbeeld :

 

Voorbeeld gezinsblad

Gezinskaarten van de bevolking van Milsbeek van de jaren : 1850 tm 1862

Wat zijn gezinskaarten ?

De Gezinskaarten maken deel uit van het archief van de gemeente Ottersumse Bevolkingsregister.
Vanaf 1850 is in de gemeente Ottersum de gehele bevolking geregistreerd.
Op deze site zijn alleen de kaarten te vinden zoals men dat toen noemde het gehucht op de Milsbek
In het Bevolkingsregister zijn van iedereen die in de gemeente Ottersum woont de volgende gegevens genoteerd: naam, geboortedatum, woonadres, plaats in het gezinsverband, beroep, godsdienst, verhuizingen en overlijdensdatum.
Alle wijzigingen in de gegevens, bijvoorbeeld bij verhuizingen, werden nauwkeurig bijgehouden. In eerste instantie zijn de gegevens geschreven in dikke boekbanden.
Na 5 of 10 jaar werd een nieuwe serie gestart wanneer de boeken vol waren.

Klik hierop om naar de GEZINSBLADEN te gaan

 

Voorbeeld :

 

Voorbeeld gezinsblad

Deel 1  van 3


Henk Peters was in 1940 negen jaar oud. De familie Peters verpachtte in 1951 hun boerderijtje aan tuinder Sjef van den Bercken en vertrok naar Meijel maar keerde na afloop van het pachtcontract weer in Milsbeek terug. Henk volgde de Sociale Academie in Tilburg en trouwde met Fien Franken. Hij woont momenteel in Leende maar heeft altijd een band met zijn geboortedorp gehouden. In 2004 heeft hij geheel
op eigen initiatief zijn oorlogsherinneringen op papier gezet en heeft deze aan ons  beschikbaar gesteld. Zijn herinneringen zijn geknipt en worden in een paar delen op de website geplaatst. De verhalen zijn ook opgenomen in het uitverkochte boek “OORLOGHERINNERINGEN MILSBEEK”. Zijn verhaal over de lange, barre (evacuatie)tocht volgt later. De penseeltekeningen zijn van Jan Koenen

Inval en bezetting op de Oudedijk
Door Henk Peters

De inval was op 10 mei 1940. Rond 5 uur `s morgens stond ik samen met mijn vader en moeder buiten naar de lucht te staren. De Duitsers waren Nederland binnengevallen. De buurman, Herman Laracker, kwam al snel naar ons toegelopen. Ja hoor, wat we al zo lang verwacht hadden was een feit.
De Duitsers kwamen met veel machtsvertoon in de lucht naar het westen gevlogen.
We tuurden geregeld naar de Maasbrug in Gennep of die nog over de Maas lag. Daar was vader alles aan gelegen want hij werkte bij Rijkswaterstaat als kantonnier en had het gebied van Sambeek tot Grave. Omdat de mobilisatie afgekondigd, was mocht mijn vader niet meer bij de brug in de buurt komen. Daar lagen allemaal Nederlandse soldaten, in loopgraven en kazematten, die er nu nog steeds als stille getuigen staan. Aan de brug waren springstoffen bevestigd om de zaak op te blazen. Er gebeurde niets. De soldaten hadden grind in plaats van munitie in de kisten. Dit hebben we achteraf gehoord. Bij de grensovergang Hekkens van Duitsland naar Ven-Zelderheide, Ottersum en Milsbeek hing als een baken een heel grote ballon in de vorm van een zeppelin in de lucht. Deze moest als baken voor de vliegtuigen dienen. Schoolgaan was er de eerste dagen niet bij, maar hier werd al gauw een einde aan gemaakt. Het dagelijks gebeuren nam zijn eigen plaats weer in. In feite merkten we niet echt veel van de Duitse bezetting en ook de soldaten zagen we nauwelijks. Later bleek dat alles sluipenderwijs gebeurde. Milsbeek fluisterde volop. Ook kleine potjes hebben oren, vooral als de grote mensen in bedekte termen gingen spreken, waren we een en al oor. Veel namen van mensen in Milsbeek en hun gezinnen werden aangeduid als NSB’ers en in een aantal gezinnen was een zoon, die bij de SS was. Een van hen is naar het oostfront gestuurd en nooit meer in Milsbeek teruggekeerd. De inwoners van Milsbeek begonnen elkaar te wantrouwen. De bonkaarten werden ingevoerd en moeder was er als de kippen bij om uit te tellen hoeveel we voor acht monden en mondjes konden kopen en hoe lang de kaart geldig was. Over papieren rompslomp gesproken!! Echte honger hebben we geen van allen in Milsbeek geleden. De meeste inwoners hadden wel een klein gedoetje, oftewel een keuterboerderijtje. De mensen uit de stad, vooral Nijmegen, gingen de boer op en werden vaak op de meest misselijke manier afgezet. Zo kwam er veel zwart geld binnen. De middenstand, zoals bijvoorbeeld de bakker, vroeg de hongerlijdende stadsmens abnormaal hoge prijzen voor brood en boter. Zonder distributiebonnen natuurlijk. Ook alle andere eetbare artikelen gingen duur van de hand. De grote en kleine boeren brachten zo af en toe op de fiets, driewieler, handkar of boerenkar graan naar de molenaar in Milsbeek, Ottersum of  Ven-Zelderheide. Daar kon men dan weer wat mee doen, gift, gebruik of misbruik? Dat hing voornamelijk van het karakter van de eigenaar af. Intussen kregen de schoolkinderen af en toe een sinaasappel op school. De twee juffen en de twee meesters stonden erbij en alles werd eerlijk verdeeld. In diezelfde tijd kregen we als schoolkinderen een opdracht om onder toezicht van leraar of lerares beukenootjes te gaan rapen bij de Plasmolen. We moesten wel alles inleveren. Tussen 1941 en 1944 kregen we geen echte koffiebonen meer te zien en met de thee was het al precies eender. Ook daar was weer een antwoord op. Rogge, ja rogge. Die werd door moeder in de koekenpan op het fornuis gezet. Het begon door het hele huis te stinken. Eenmaal bruin ging het de koffiemolen in. Ja, met veel fantasie rook en proefde je koffie. En dan de thee! Ook daar had de afgezant van Hitler iets op gevonden. Tegen de herfst werd de kinderen opgedragen theeblaadjes te gaan knippen lees: -blaadjes van braamstruiken-. Deze blaadjes werden in zakken (die waren er wel genoeg) verzameld en moesten thuis in zon en wind wat drogen. Daarna konden we de voorraad gedroogde blaadjes inleveren op een verzamelpunt in Milsbeek. Een beetje vocht erover en het gewicht was iets gunstiger voor de jonge oogsters. Eigenlijk leefden we als jeugd vrij onbezorgd. Vader en moeder vingen de klappen wel voor ons op. Wat die allemaal doorstaan hebben met hun angsten en zorgen werd niet aan ons zessen meegedeeld. Mijn oudste zus Marie ging in 1943 naar de huishoudschool in Nijmegen. Deze school was gelegen aan de Groesbeekseweg. Intussen waren de kontakten van een lerares van de huishoudschool, een zekere mejuffrouw Kalkman en mijn ouders vrij geregeld te noemen. Mej. Kalkman had mooi bestek en leverde dat maar al te graag in voor boter, melk en een stukje van het varken.
Zij werd wel eens uitgenodigd om mee te eten “ wat de pot schaft”. Ze was een vrolijk en gelukkig mens als ze bij ons was. Ik herinner me haar als een heel deftige dame. Rechtop en niet bang. Een andere zorg was echter het gedrag van mijn zus. Zij had op het station in Nijmegen een -zoals ze het tegenwoordig noemen- een hangplek gevonden. Daarom hadden mijn vader en moeder mej. Kalkman gevraagd om mijn zus zolang op de school te houden totdat de tram op de St. Annastraat in Nijmegen naar Milsbeek vertrok. Zo is het ook gebeurd en ze bleef op school . Op 22 februari 1944 werd Nijmegen, men zegt per vergissing, gebombardeerd.
Op die dag was mijn vader werkzaam aan de Maas in Grave. Ook daar was over een afstand van maar 12 km het bombardement van Nijmegen duidelijk doorgedrongen. Het was een hectische dag. Door de verschrikkelijke bommenregen op Nijmegen dwarrelden in Grave bij de brug en sluis allerlei papieren neer, uit Nijmegen afkomstig. Toen vader thuis kwam op de fiets van Grave via Mook naar Milsbeek omstreeks 6 uur, was Marie er nog niet. De familie Peters zat in zak en as. Toen konden vader en moeder hun zorgen voor ons niet meer verborgen houden. Telkens weer op de fiets naar de tramhalte in Milsbeek of naar de Drie Kronen, een tramhalte tussen Milsbeek en Ottersum, maar geen Marie. Rond tien uur ’s avonds kwam er wat verkeer van Nijmegen naar Gennep en ja hoor, ze was er bij. Goed dat ze geluisterd had naar mej. Kalkman. Vrij kort daarna hoorden we van twee nichtjes van ons, die allebei in Nijmegen werkten, wat voor een verschrikkelijke taferelen zich daar hadden afgespeeld. Op de St. Annastraat hadden ze over de lijken heen moeten stappen om maar niet meer verder te praten over al datgene dat daar omheen te zien was. Het station was totaal plat gesmeten. Frans Kerkhof overleefde het bombardement van Nijmegen niet. In 1944 gebeurde er nog iets dat je niet snel vergeet. Iedereen lag in bed, alleen Ida, de jongste lag in de kinderwagen, bij vader en moeder in de slaapkamer. Normaal stond de kap van de wagen altijd omlaag. Dit
keer niet en maar gelukkig ook. Opeens een geweldige dreun, klap, gedonder, eigenlijk niet te omschrijven. Met z’n allen begonnen we te gillen en te schreeuwen. Op dat moment wisten mijn vader en moeder dat hun kroost nog leefde. De deur van de slaapkamer van mijn ouders tussen het nieuwe gedeelte van het huis en oude gedeelte, was ontzet. Met nogal wat geweld wist vader de deur open te krijgen. Ongeveer 200 meter voor ons huis was een vliegende bom, een V-1 ingeslagen.  Van slapen kwam niet veel voor de oudsten. Bij daglicht zagen we dat de ravage enorm was. De voorgevel van ons huis was vanuit de nok tot aan de fundering totaal
gescheurd en de ruiten waren door de luchtdruk naar binnen gedrukt. Dank zij de opstaande kap van de kinderwagen had Ida, een baby van toen 7 maanden geen enkele glassplinter over zich heen gekregen. Dakpannen lagen door de luchtdruk
in golven op het dak en de rest lag op de grond. Het leek of ons huis een permanent gehad had. Er was een enorm gat geslagen en er waren later 78 karren zand nodig om het weer dicht te maken. Omdat we een molestverzekering hadden kregen we iets vergoed en dat heette oorlogsschadeherstel. Bij buurman Herman Laracker was de dienstmeid gewond door glasscherven. Verder had niemand een schrammetje. De V1 was ongeveer 200 meter voor het huis van Herman ingeslagen. Herman
(weduwnaar) lag met zijn twee dochtertjes Nel en Bertha in dezelfde slaapkamer aan die zijde waar de bom gevallen was. Ongeveer 50 cm boven het bed van buurman was een grote scherf naar binnen gedrongen. Het gat in de muur had zeker een doorsnee van 20 cm. Deze scherf was achter het bed van de twee kinderen tegen de muur tot stilstand gekomen en omlaag gevallen. Dit was een gloeiend stuk monster. Iedereen had geluk gehad. Dit was een zwarte zaterdag. Op zondag kwam het ramptoerisme op gang. Grote drommen mensen uit de wijde omgeving kwamen de
ramp overzien. Samen met mijn kameraadjes, de buurjongens Tön en Wiel Kusters gingen we aan de slag. Met een bord met opschrift hoe erg het allemaal was, een tafeltje en een paar diepe borden, een stoeltje en een droevig gezicht en de inzameling was begonnen. We haalden een dikke drieduizend (oorlogs)guldens
op, die we op het opkamertje bij de familie Kusters op de vloer uitgespreid hadden. Daar werd ‘de buit’ verdeeld, en in drie gelijke porties weer uitgedeeld aan de familie Laracker, de familie Kusters en de familie Peters. Wij hadden tenslotte ook al het werk gedaan. Mijn vader bleef zijn hoofd maar schudden. Een miezerige 1000 gulden tegenover de echte schade die we allen geleden hadden, betekende eigenlijk niets. De milde medelijdende gevers hadden alleen papiergeld. Alles ging geruisloos. Het was allemaal nog maar een voorbode van de verschrikkingen die Milsbeek daarna te wachten zouden staan. Op zondag 17 september 1944 waren wij, de groteren, naar de hoogmis gegaan. Tijdens de kerkdienst begon het ineens te donderen bij heldere hemel. Pastoor Hoefnagels zei dat we rustig moesten blijven. Maar de eerste bommen waren al op de Milsbeek gevallen op de St. Janberg en bij de Diepen. Via de Potkuilen gingen we naar huis. Onderweg zagen we heel veel vliegtuigen in de lucht en ook parachutisten. We waren allemaal van slag. Binnen blijven was er niet bij. Vlak tegenover ons huis aan de andere kant van de weg lag in de wei van Kusters een heel dik lang touw. Later bleek dat de geallieerden de zweefvliegtuigen met dit touw aan de vliegtuigen gekoppeld hadden, op sleeptouw genomen dus. Bijna alles speelde zich af in de lucht. Er kwamen ook pamfletten naar beneden vallen met Duitse tekst. Ook viel er veel zilverpapier in stroken naar beneden en later kwamen we er achter dat dit zilverpapier een stoorzender was tegen de vijandelijke radar. Richting Reichswald vlak bij de Zuid-Nederlandse grens zagen we een vreemde tank, die richting Plasmolen-Middelaar ging. Daar kwam helaas gedurende vele maanden de frontlinie te liggen. Opeens zagen we richting Reichswald van ons huis uit gezien een geheel andere tank dan we totnogtoe gezien hadden. Deze was zandkleurig en die van de Duitsers waren groen-grijs. Het bleek er eentje van de geallieerden te zijn. Deze tank ging langzaam naar het noorden, richting Plasmolen-Middelaar. Tot dan was dit alles, wat we van de bevrijders op het land te zien hadden gekregen. Milsbeek was net een mierenhoop geworden. Hele horden Duitse soldaten, meestal gewapend met schoppen gingen richting Reichswald. Daar werd meteen begonnen met loopgraven te maken en tankvallen.
Voor die tankvallen hadden de Duitsers tankmijnen gelegd. Die tankvallen hadden ze voor de Kroonbeek gelegd. Inmiddels was Milsbeek veranderd in een groot afweerpark. Bij ons thuis stonden kanonnen richting Plasmolen en ook bij buurman Laracker en zijn zus Marie Kersten en richting Driessen aan de onderkant. Onder de
bomen daar stonden dezelfde vuile granaatwerpers. Als bij ons in de buurt de Duitsers een granaatsalvo afvuurden naar de kant van de geallieerden, in Plasmolen, Middelaar, Mook en Groesbeek, dan renden we ons met zijn allen verrot om in de schuilkelder te komen. Direct na de luchtlanding (Market Garden; weet ik nu pas) hadden ze bij de buren, de familie Kersten, een schuilkelder. Die hadden wij toen nog niet. Toen het luchtalarm afging renden we met zijn allen naar de familie Kersten door onze wei voor het huis. De sloot in de wei stond vol water en mijn oudste zus die een van de kleinere kinderen droeg, plonsde in de sloot. We kwamen toch veilig aan bij de buren. Daar was de hele schuilkelder voor driekwart gevuld met angstige buren die het ook niet meer zagen zitten. Een dochter van de buren lag heel erg dicht tegen haar vriend aan. Het was ene Jan. Voor iemand van dertien jaar was dit natuurlijk opletten. In diezelfde nacht dat we vluchtten, werd er een zware bommenwerper van de geallieerden neergehaald. Die kwam in het Groesbeekse terecht aan de Breedeweg. Van de bezetters mochten we daar een kijkje gaan nemen. Dat was hun triomf. Er lagen drie lijken naast het toestel. Als jongen van 13 jaar maakt dit wel een beetje indruk. Van de reacties van mijn ouders en broers en zussen kan ik mij helemaal niets meer herinneren. Wellicht was ik teveel met mezelf bezig. Toen we zelf een schuilkelder hadden, gingen we iedere nacht daar in slapen en als er overdag luchtalarm werd gegeven waren we er als de kippen bij om ondergronds te gaan. De Duitsers hadden inmiddels de slaapkamer van vader en moeder ingepikt en daar hun commandopost geïnstalleerd. We leefden niet naast elkaar, maar met elkaar, ook de ongeveer 14 militairen die bij ons op de ‘deel’ (het achterste gedeelte van een kleine boerderij) lagen. Zij lagen daar op stro. Ons stro! Ook die jonge militairen hadden het moeilijk. Eentje stond er te janken omdat hij al 6 weken geen post meer van zijn familie had ontvangen. Via de radio had hij gehoord dat Keulen was gebombardeerd. Daar kwam hij vandaan. Op een middag liepen er verschillende Duitse soldaten rond het huis en in een keer was het gedonder aan de gang. Vliegtuigen van de geallieerden hadden ontdekt dat er een concentratie van Duitse militairen in ons huis moest zijn. Meteen werd er een aanval ingezet. Wij meteen als een haas de kelder in. Direct daarna gingen we overal rondneuzen. En ja hoor, er was vlak bij huis in het gras iets aan het smeulen of roken. Henk meteen wroeten en ja, succes! Een scherf van de beschieting, maar die was gloeiend heet; ‘‘auw!’’ We lagen nu ongeveer twee weken in de frontlinie. Iedere dag gebeurde er wel wat anders. Ook eten halen hoorde erbij. Op een middag had moeder mij distributiebonnen gegeven en samen met twee buurjongens gingen wij op weg naar bakker Thijssen om brood en stroop (siroop) te halen. Ik had een soort sisaltas meegekregen met een lege weckfles waar de stroop in moest. In de bakkerij, waar het lekker warm was, stonden we met een man of veertien op zijn beurt te wachten, toen er een luchtaanval kwam. De scherven floten om onze oren. Iedereen duiken. Een scherf was binnengedrongen en mijn klasgenoot Wim Siebers kwam goed weg. Hij lag naast een meeltrog en daar viel een gloeiende scherf naar beneden. Iedereen had weer eens een engeltje op zijn schouder. Op de terugweg naar huis van de Rijksweg, waar de bakkerij lag, naar de Oudedijk gingen we via de “zandberg” (tussen de Rijksweg en de Onderkant). In de zandberg hadden de Duitsers heel wat afweergeschut, vlammenwerpers en kanonnen opgesteld, die 36 granaten tegelijk konden afvuren. Op een gegeven moment moesten we met zijn vieren plat. Granaatscherven vlogen om ons heen. Met ons vieren vluchtten we naar grootmoeder Franken. Inmiddels was er een korenhoop in brand gevlogen. Vlak daarbij had ik mijn tas met brood en de weckfles met stroop laten liggen toen ik richting schuilkelder van oma Franken vluchtte. Toen het wat rustiger werd ging de jongste zoon van oma Franken, Hubert, op zoek naar mijn tas. Hij bracht ze wel mee terug, maar de stroop was voor de helft uit de weckfles over het brood en in de tas gedropen. Op een gegeven moment was het weer luchtalarm en wij de kelder in. Vader was op weg van Kusters naar onze schuilkelder en An Kusters was bij hem. Granaatscherven vlogen in het rond en vlak voor de schuilkelder bij ons in de moestuin sloeg een granaatscherf in tussen mijn vader en An (zij is later bij de familie Gerrits aan de Onderkant door oorlogstuig verongelukt). Een datum kan ik mij niet herinneren, maar in oktober 1944 was er een vliegtuig van de geallieerden neergeschoten en er hadden parachutisten in de lucht gehangen. Dit was gezien door een stel SS’ers die een mitrailleursnest hadden bij het huis van Hannes Maas in de Potkuilen. Met hun verrekijkers hadden ze gezien dat soldaten bij ons naar binnen gevlucht waren. Het waren geen parachutisten, maar twee Poolse soldaten, Stefan Rozmus en een zekere Paul, die in het Duitse leger ingelijfd waren en die de vlucht hadden genomen. Zij vroegen aan mijn vader om burgerkleding. Die heeft hij inderdaad gegeven. Het waren twee oude overalls. Direct daarna zijn ze gevlucht richting Panoven. Zij wisten waar de SS’ers hun stelling hadden en in de schaduw van ons huis gingen zij, zoals gezegd, door de Kroonbeek richting Panoven.
Direct daarna kwamen de SS`sers bij ons de schuilkelder binnenvallen en moesten mijn vader en ik mee het huis in. Daar werden we voor de koeien tegen de muur gezet en een revolver werd op onze borst gericht. Doodzenuwachtig. Wij wisselden geen woord met elkaar. Waarom? De andere SS’er was naar boven naar de hooizolder gegaan en heeft toen met zijn bajonet overal in het hooi geprikt; niks gevonden, terwijl mijn vader en ik daar de uniformen van de Poolse deserteurs verstopt hadden. De sukkel had niets gevonden, maar nog diezelfde nacht heeft ons fornuis gebrand. De militaire uniformen van die twee Poolse mannen hebben we op laten smeulen en het metaal, de knopen gespen en zo meer zijn de volgende dag in de grond verstopt. Wij zijn goed weggekomen en de Polen ook. Moeder en kinderen in doodsangst om wat er met vader en mij zou gebeuren. Later vertelde moeder dat ze met z’n allen hardop hadden liggen en zitten te bidden tot Maria. Ook heeft mijn zus Marie een keer een jongeman, gekleed in een soutane (pastoorstoog), naar Ottersum gebracht. Het moet iemand zijn geweest die zich in de Milsbeekse kerk
had schuil gehouden maar Vader en moeder wilden er niets over vertellen en mijn zus kan ik er niets meer over vragen omdat zij in 2000 overleden is. Met z’n allen waren we al redelijk goed afgericht. Luchtalarm, vliegtuiggeronk in de lucht en hups meteen richting schuilkelder. Afweergeschut over en weer. Vooral als er vliegtuigen in de lucht waren en beschoten werden door de Duitsers door Flach-geschut, dan moesten we bijzonder vlug in dekking gaan anders was het te laat. Twee dagen voor de 6e verjaardag van mijn zus Martha kwamen de Duitsers aanzeggen dat we ons gereed moesten maken om te vertrekken. Waarheen werd ons niet gezegd. De volgende dag kwamen de soldaten overal het vee vorderen, vooral de koeien en
de paarden en natuurlijk ook de kalveren.

Nieuwsbulletin Stichting Cultuurbehoud Milsbeek

De Open Monumentendag van 2014 vindt plaats in het weekend van 13 en 14 september. Het thema is Op reis. Daarmee zal de aandacht uitgaan naar alle soorten van vervoer en transport, zowel van mensen als van goederen, die door de eeuwen heen op reis gingen, via het water, het spoor, de weg en de lucht. Dat betekent ook dat de middelen zelf, historische schepen, treinen, auto's en vliegtuigen, oftewel het mobiele erfgoed, een grote rol zullen spelen, naast de gebouwen, die te maken hebben met vervoer en met reizen; stationsgebouwen, historische scheepswerven, pakhuizen, tramremises, benzinestations, tolhuizen, herbergen en nog veel meer. Aanleiding voor het thema is, dat er voor 2014 een themajaar over mobiel erfgoed is uitgeroepen, vanuit de Stichting Mobiele Collectie Nederland.

De stichting heeft toegezegd hieraan ook haar medewerking te willen verlenen. In de Jacobsladder, dit in overleg met het pottenbakkersmuseum, zal een kleine ruimte worden ingericht over het transport. Er komen foto’s te hangen van oude transportmiddelen uit Milsbeek zoals: bakkersfiets, vrachtauto’s etc.

Radio NIMA zal 1 maal per maand een uitzending over cultuur gaan verzorgen.
Mevrouw Ineke Wagelmans heeft namens onze stichting zitting genomen in de redactieraad van dit maandelijks cultureel radioprogramma.

Werkhovens Historisch café
Een aantal personen, waaronder enkele bestuursleden van de stichting, gaan 22 maart a.s. naar de presentatie van ‘Werkhovense verhalen’. Henk Peters houdt daar een lezing over de aldaar geëvacueerde Milsbeekse gezinnen. De stichting zal voor de presentatie foto’s met teksten aanleveren en een filmopname maken, die te zijner tijd e.v. vertoond kan worden.
De middag wordt gehouden in ‘Het Kwartier’, Achterdijk 8, te Werkhoven. Tijd: van 14.00 tot 17.00 uur. De zaal is open vanaf 13.30 uur.

Historische avond
Ook dit jaar organiseert Stichting Cultuurbehoud Milsbeek voor haar vrienden en belangstellenden een historische avond op donderdag 27 maart a.s. in het Trefpunt.

Nieuw boek Limburgse Oorlogsmonumenten.
In het kader van ’70 jaar bevrijding’ heeft mevrouw Mien Kessels-van Rijswijck uit Merselo een (naslag)boek uitgeven met daarin informatie over 541 oorlogsmonumenten, plaquettes, die zich bevinden in 33 Limburgse gemeenten, welke toegelicht worden met geschiedenis en beschrijving.

Er komen 4 monumenten uit Milsbeek voor in het boek: Brits Ereveld, houten kruis voor de gevallenen, monument voor Grad, Chris en Huub Franken, wapenschilden aan de Zwarteweg (4 pagina’s). Voor prijsopgave, bestellen of informatie bel 0478-546290 of mail: Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.

Door : Wim Bindels

Via de VARA ontving onze stichting om een ons onbekende reden een uitnodiging met een delegatie een uitzending van Pauw en Witteman bij te wonen.
Op 4 februari jl. werd vervolgens met een afvaardiging van 4 personen (Leny Franken, Nelly Keukens, Willeke de Haas en ondergetekende) naar Amsterdam afgereisd.
De uitzendingen blijken plaats te vinden vanuit een prachtig gerestaureerd cultuurhistorisch gebouw, n.l. de Westergasfabriek aan de Pazzanistraat.
Hierin is een media-café gevestigd met op de verdieping een T.V studio.

Na enig loop- en zoekwerk vanaf de parkeergarage in donker Amsterdam werd uiteindelijk de studio gevonden.
Na een controle van onze identiteitspapieren en de tickets moesten we nog een half uurtje in het cafeetje wachten, voordat we onze plaatsen in de studio mochten nemen.
We kregen een plaatsje achter de hals over kop uit Egypte gevluchte journaliste Rena Netjes en ruimtevaarder Wubbo Ockels toegewezen.
Het was een leuke avond, waarbij naast Rena Netjes vooral het verhaal van ‘de Iceman’ centraal stond en heel bijzonder was en is. Het uur vloog voorbij.
Vroeg in de morgen konden we de terugreis naar Milsbeek aanvaarden.
De uitnodiging om daarna nog een paar uurtjes in het Media-café gezellig samen te zijn lieten we maar voor wat hij was.

Om half 3 thuis gekomen konden we via ‘uitzending gemist’ zien, dat we herhaaldelijk in beeld waren geweest. Later bleek ons, dat dit vele Milsbekers niet was ontgaan.
Zelf hadden we geen fototoestel mee genomen, maar via een vanaf het scherm gemaakte foto kunnen we de lezers van onze site toch een opname tonen.
We zien terug op een leuke avond in een mooi cultuurhistorisch gebouw in het Amsterdamse.

Door : Nelly Keukens

Na afloop van de bestuursvergadering d.d. 7 februari 2014 heeft Wim Bindels - medeoprichter van Stichting Cultuurbehoud Milsbeek (in 2005) na bijna 9 jaar actief te zijn geweest als bestuurslid – waarvan 7 jaar als secretaris – zijn taken overgedragen.
In de meeste door onze stichting ter hand genomen activiteiten heeft Wim een rol gespeeld. Hij kwam vaak met nieuwe ideeën, was een doorzetter om iets te verwezenlijken en - niet onbelangrijk - wist de weg om zaken in gang te zetten. We denken hierbij o.a. aan het behoud van oude, waardevolle gebouwen in ons dorp en het onderzoek door het MAB (Monumentenadviesbureau).Helaas heeft het nog niet altijd geleid tot het door hem gehoopte resultaat; met name de steenfabriek, de molenromp en de monumentale gebouwen. Maar de stichting zal zich blijven inzetten om daar verder mee te komen.

De belangrijkste zaken, waar Wim zich met hart en ziel voor heeft ingezet, zijn toch wel geweest de uitgiften van diverse boeken door onze stichting:
- 75 jaar parochie en school
- Oorlogsherinneringen in Milsbeek
- Het Boerelѐѐve op de Milsbeek
Daarin is hij steeds de man geweest, die zaken heeft verzameld, opgeschreven, foto’s en kaartmateriaal verzorgd en tevens alle activiteiten, die de uitgave van een boek noodzakelijk maken, heeft uitgevoerd.
Bij het ontstaan van het dorpsblad ‘Op de Milsbѐk’, is Wim actief betrokken geweest en hij heeft gezorgd, dat ook in de pers onze stichting steeds op een positieve wijze werd uitgedragen middels artikelen in diverse bladen in deze regio.

In zijn dankwoord zei Martien Holthuysen: ‘We vinden het jammer Wim, dat je ons bestuur gaat verlaten, maar we prijzen ons gelukkig dat je nog actief wil blijven als vrijwilliger en ondersteuner van werkgroepen binnen onze stichting. Het zou heel zonde zijn als jouw kennis over de families en de geschiedenis van Milsbeek totaal uit de stichting zou verdwijnen. Wim van harte bedankt voor het vele werk en je inzet al die jaren. Alle goeds voor de toekomst en veel gezondheid toegewenst.’

Nieuwsbulletin Stichting Cultuurbehoud Milsbeek 

Door : Wim Bindels

Het beleidsplan van de stichting is op 11 december 2013 vastgesteld. Het plan is in te zien op onze website www.Cultuurbehoudmilsbeek.nl.

In de vergadering van 10 januari jl. is vervolgens het jaarverslag over 2013 vastgesteld. Ook dit is in te zien op de genoemde website.

De historische avond 2014 zal plaatsvinden op donderdag 27 maart . Er zal o.a. aandacht worden besteed aan het 70-jarig bestaansfeest van het Milsbeekse transportbedrijf Emons, de ontginning van het Koningsven en De Diepen en er zal een lezing zijn over het dialect in onze streek. In de eerstvolgende editie zullen hier nadere mededelingen over worden gedaan.

Het door onze stichting indertijd gelanceerde voorstel voor een boek over het Koningsven wordt waarschijnlijk toch nog in overleg met de Vereniging tot Behoud van Natuurmonumenten via een andere uitgever in de loop van dit jaar gerealiseerd.

Henk Peters, o.a. de schrijver van enkele mooie artikelen in het boek Oorlogsherinneringen Milsbeek, is bereid gevonden medewerking te verlenen aan een verhaal in het magazine ‘Werkhovense verhalen’  over de aldaar geëvacueerde (een12-tal) Milsbeekse gezinnen.

De presentatie daarvan zal op 22 maart  a.s. via een georganiseerd ‘Werkhovens Historisch café’ plaatsvinden. Ook geïnteresseerde Milsbekers zijn hier welkom. Vanwege de beperkte ruimte wel graag vooraf melden bij het secretariaat  Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.. of telefoon 0485-518205. 

In de Jacobsladder is , zoals vorige keer reeds aangekondigd, door onze stichting deel genomen aan het kleimeppen voor het op de rotonde te plaatsen kunstwerk ‘Stone Hands’. Een verslag met fotorapportage is te lezen op onze website.

In overleg met de eigenaren van het theehuisje aan de Bloemenstraat heeft het hier indertijd door onze stichting geplaatste  informatiebord langs ’Het rondje Milsbeek’, een nieuwe plek gekregen. Het staat nu nabij de zitgelegenheid voor de bezoekers van dit theehuisje.

Met ingang van 1 maart zal ik terug treden als bestuurslid. Als vrijwilliger zal ik de realisering van een aantal lopende projecten en mogelijk ook voor in de toekomst nog op te starten projecten, blijven verzorgen. Nelly Keukens zal in de toekomst mijn taken op het gebied van de public relations over nemen en o.a. deze rubriek verzorgen.

Door : Wim Bindels

Jan van den Hoogen, een van de oprichters van Stichting Cultuurbehoud Milsbeek, is per 1 januari jl. terug getreden als bestuurslid.

Jan was is een van de drie oprichters van onze stichting. Die oprichting was in feite het verlengstuk van het comité, dat was gevormd t.b.v. de viering van het 75-jarig bestaan van parochie Milsbeek. Hij was toen lid en penningmeester van het kerkbestuur en ook lid van het comité, dat in 2005 werd gevraagd om de viering van dit jubileum te organiseren. Bij dat jubileum werd door het comité o.a. geld ingezameld voor een cadeau aan de kerk en Milsbeekse gemeenschap in de vorm van het herstel van het kapotte uurwerk en de verlichting van de toren van de RK kerk.
Jan was een van de drie leden. De andere waren Martien Holthuysen en ondergetekende, die vonden dat een blijvende aandacht voor de Milsbeekse cultuurgoederen noodzakelijk zou zijn.

In mei 2005 richtten zij bij het notariskantoor in Gennep de Stichting Cultuurbehoud Milsbeek op en bekleedden in de eerste aanleg de functies voorzitter, secretaris en penningmeester. “Ik zal dat penningmeesterschap dan ook wel op me nemen” waren de woorden, die Jan toen sprak. En zo werd Jan naast bestuurslid de eerste penningmeester van Stichting Cultuurbehoud Milsbeek.

Vorig jaar heeft Jan, die binnenkort 73 wordt, afscheid genomen als lid van het Kerkbestuur en het penningmeesterschap hiervan. Hij kondigde toen aan dit ook te willen gaan doen als bestuurslid en penningmeester van onze stichting. Wij en de Milsbeekse gemeenschap zijn Jan dank verschuldigd voor het vele werk, dat hij ten behoeve van onze stichting en de Milsbeekse gemeenschap heeft gedaan.

De Koninklijke Onderscheiding, die hem in 2010 werd verleend, was dan ook zeker op zijn plaats. Ondanks zijn terug treden als lid en penningmeester van het kerkbestuur, is hij binnen de R.K. kerk nog steeds actief. Hij administreert er nog steeds de financiële zaken en doet het administratieve beheer van het kerkhof. Ook Stichting Cultuurbehoud Milsbeek mag in de toekomst nog een beroep op hem blijven doen als vrijwilliger.

Maar het belangrijkste is wel, dat Jan met zijn Ria nog lang van zijn ‘pensioen’ kan blijven genieten in het mooie dorpje Milsbeek.

Door : Wim Bindels

Iedereen heeft inmiddels wel gehoord over het initiatief van onze inwoner Geert Jacobs voor het te plaatsen kunstwerk op de rotonde op het punt van samenkomst van de Rijksweg en de Zwarteweg midden in ons dorp. Geert bedacht het als een ode aan de potten- en steenbakkers in onze omgeving en Milsbeek in het bijzonder. Het is een knipoog naar het verleden voor de miljoenen stenen en potten, die hier gebakken zijn, alsmede de kunstenaars, die sieraardewerk vervaardigden. In Milsbeek ontstond ook het kunstenaarscollectief, dat aan de basis heeft gestaan van Keramisto, het evenement, dat jaarlijks vele belangstellenden trekt.Het moet ook de aandacht trekken voor het museumpje, dat tegen de rotonde komt te liggen met aanleunend een rustplaats voor toeristen. Een werkgroep van Stichting ‘De Oude pottenbakkerij’ is bezig het beeldend kunstwerk te realiseren. Het is geïnspireerd op het wereldberoemde Stonehenge in Zuid-Engeland en zal bestaan uit een 22-tal grote, gebakken keramische blokken. Weinigen geloofden aanvankelijk, dat dit idee enige kans van slagen zou hebben. Maar Geert heeft hier mensen en bestuurders enthousiast voor weten te maken. Onder leiding van Geert zelf en Chris de Graaf wordt nu gewerkt aan de realisering van het kunstwerk. Zonder dat er zekerheid was, is men anderhalf jaar geleden begonnen met de handen uit de mouwen te steken. Het begint er langzamerhand op te lijken, dat in Milsbeek iets bijzonders tot stand zal komen.

Iedereen kan een handje helpen door de klei met de hand tegen een mal te meppen. Deze opbouw is nodig om kwalitatief hoogwaardige blokken te krijgen, die bestand zijn tegen de weersomstandig-heden in ons ‘Milsbeekse kikkerlandje’. Bedrijven, verenigingen of vriendenclubs en families kunnen hier aan meewerken. Uiteraard kon de stichting Cultuurbehoud Milsbeek niet achter blijven. Op zaterdag 15 december hebben bestuur en een aantal vrijwilligers, hun ‘steentje’ bijgedragen. Er zijn inmiddels 12 keramische blokken gereed. Acht moeten er nog bij elkaar gemept worden. De dwarsliggers worden door de werkgroep zelf gemaakt. Tegen betaling van een bijdrage in de kosten kunnen verenigingen en bedrijven met een middagje of avondje kleimeppen een steentje bijdragen aan de realisering van het kunstwerk. Voor nadere informatie wordt verwezen naar www.stonehandsmilsbeek.nl en voor een afspraak kan contact opgenomen worden met Chris de Graaf (tel. 06 13 853 478 of 0485 516770.

 

Bert Paquay heeft zaterdagmiddag 23 november j.l. met de laatste schroef een herinneringsplaquette bevestigd op de kerkmuur van de parochiekerk. Op de plaquette zijn de namen vereeuwigd van de oud-pastoors met de periode, dat ze de parochie dienden. Ook degenen, die in de pastoorloze periode van 1992 – 2004 voor de waarneming zorgden, hebben een plaatsje gekregen.

Het idee werd geboren, toen enkele bestuursleden van de Stichting Cultuurbehoud Milsbeek op een fietsvakantie in Neerritter de parochie en de kerk bezochten, waar indertijd pastoor Lambert Versterren na zijn Milsbeekse periode naar verhuisde. Er werd hier o.a. het ‘Pastorieke’ bezocht, de oude pastorie en woonhuis van Lambert Versterren. Deze is inmiddels verbouwd tot een cadeauwinkel annex restaurant met fraaie terrastuin. Ook werd de parochiekerk bezocht met herinneringsplaquette op de kerkmuur met de naam van o.a. pastoor Versterren.

Met instemming van het parochiebestuur werd besloten ter afronding van het project met oude grafstenen een herinneringsplaquette met de namen van de oud-pastoors aan de kerkmuur te bevestigen. In samenwerking met Schrijen en Peeters Natuursteen werd het idee vervolgens gerealiseerd. Bert Paquay, de enige nog in leven zijnde van de namen op de plaquette, mocht de afrondende handeling verrichten.

Nieuwsbulletin Stichting Cultuurbehoud Milsbeek

Door Wim Bindels

Van de auteurs Leon Kamps en Geert Barten uit onze werkgroep ‘Genealogie’boekje ‘De familie Cuijpers van het Sprokkelveld ‘. Met ingang van 23 november is het te koop in de winkel van de Spar in Milsbeek voor de prijs van € 7,-- . Zie ook het artikel elders over de uitreiking van het eerste exemplaar aan Martha Kamps-Cuijpers.

Omdat het boek ‘Boerelѐѐve op de Milsbѐk’ nog niet is uitverkocht, wordt een actie georganiseerd om tijdens de feestdagen met een korting bon van € 2,50 het boek tegen gereduceerde prijs te kopen. De actie loopt tot 1 januari 2014.

Op 23 november jl. is de herinneringsplaquette met de namen van de oud-pastoors, die in de parochie Milsbeek werkzaam waren, naast de oud-grafmonumenten op de kerkmuur bevestigd. Voor nadere informatie wordt verwezen naar het artikel elders in dit blad en de website.

Voor een doorstart van ‘Oude schoolfoto’s’ is een werkgroepje gevormd, dat bestaat uit John van de Ven, Piet Claassen en Wim Bindels. De werkgroep zal in overleg oud-leerlingen, welke op de foto’s staan, zoveel mogelijk de juiste namen trachten te achterhalen en daarna in eerste instantie publiceren op de website www.cultuurbehoudmilsbeek.nl. Mogelijk worden ze later gebundeld in een boek.

Het ligt in het voornemen volgend jaar maart weer een historische avond te houden. Zoals in de laatste jaren gebruikelijk willen wij hierbij een plaatsje in ruimen voor de historie van de verenigingen, die in 2014 een jubileum vieren. Graag suggesties hiervoor melden bij ons secretariaat tel. 0485-518205 of Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken..

De stichting heeft besloten ‘een steentje’ bij te dragen aan de beoogde realisering van het kunstwerk ‘Stone Hands’ op de volgend jaar te realiseren rotonde op het punt van samenkomst van de Rijksweg en de Zwarteweg. In december zal ten behoeve hiervan in de Jacobsladder worden deel genomen aan het kleimeppen.

Inwoners en oud-inwoners, die suggesties hebben voor de realisering van projecten op het gebied van de Milsbeekse cultuurhistorie kunnen dit per mail melden via Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken. of met een briefje in de brievenbus van de pastorie.

Nelly Keukens is bereid gevonden met ingang van het nieuwe verenigingsjaar toe te treden tot het bestuur van de stichting.

Met het R.K. kerkbestuur is afgesproken, dat, voordat de fusie met de twee andere parochies geëffectueerd zal worden, gezamenlijk een verzoek aan het gemeentebestuur zal worden gedaan om de R.K. kerk, de pastorie en het kerkhof in Milsbeek op de gemeentelijke monumentenlijst te plaatsen.

Ook zijn er met het kerkbestuur afspraken gemaakt om waardevolle grafmonumenten van de families, die de grafrechten niet meer verlengen, op de huidige plaats te kunnen handhaven en op die wijze een al te grote kaalslag tegen te gaan.

De Stichting wenst al haar vrienden en vrijwilligers op zijn Milsbѐks fijne feestdagen en un gelukzaolig nééjjaor toe.

Het bestuur.

Nieuwsbulletin Stichting Cultuurbehoud Milsbeek 

Door Wim Bindels

Als eerste bijdrage uit de werkgroep Genealogie is op onze website www.Cultuurbehoudmilsbeek.nl een artikel opgenomen  over  ‘De familie Cuijpers van het Sprokkelveld’. Het artikel is geschreven door onze thans in Nijmegen woonachtige oud-dorpsgenoot Leon Kamps en Geert Barten.

Aan de excursie naar het veeteeltmuseum werd door een dertigtal personen deel genomen. Op onze website is een door Nelly Keukens gemaakt verslag met fotoreportage te lezen.

Als voorlopige afronding van de tegen de kerkmuur geplaatste oude grafmonumenten zal er door de stichting een herinneringsplaquette met de oud-pastoors worden geplaatst. Hierop zullen zij met de periode waarin ze in het verleden in onze parochie werkzaam zijn geweest worden vermeld.

 

Op verzoek van Cultuurbehoud Milsbeek stelt STIF ( Stichting fabrieksschoorstenen)  een onderzoek in naar de waarde van de schoorsteen van de voormalige steenfabriek aan de Bloemenstraat.

De likeur St Jansberg zal binnenkort ook in Mook te koop zijn en wel bij de slijterij van Wim Voet in het winkelcentrum in Mook .

Door het college van burgemeester en wethouders is een voorlopig besluit genomen ten zien van de in 2008 door ons gevraagde uitbreiding van de gemeentelijke monumentenlijst. In Milsbeek zijn de panden Ovenberg 3 b-c (tot woonmolen verbouwde oude graanmolen), Ovenberg 5 (woning Mevr. Jansen-Koenen), alsmede het afwateringsmolentje in het Achterbroek/de Bulten en het trafohuisje  nabij Rijksweg 33 op de lijst van gemeentelijke monumenten opgenomen. Van de indertijd door ons geïnventariseerde panden zijn er verder een 26-tal aan gewezen als karakteristiek object. 

De stichting heeft aan het college van burgemeester en wethouders kenbaar gemaakt dat zij van oordeel is dat er onvoldoende rekening is gehouden met haar, mede op het advies van de het monumentenadviesbureau Nijmegen gebaseerde inbreng. Voor nadere informatie hierover wordt verwezen naar onze website.

Wiileke de Haas is bereid gevonden per 1 januari a.s. tot het bestuur van de stichting toe te treden. Zij zal per die datum de taken van penningmeester Jan van den Hoogen over te nemen.
   

 

 

Milsbeekse gebouwen beter beschermd ?

Onder deze kop, werd onlangs in de Gelderlander bericht over de voortgang van het monumentenbeleid in de gemeente Gennep. Zoals in ons nieuwsbulletin te lezen is,  hebben wij inmiddels hierover in een brief onze onvrede kenbaar gemaakt aan het college van burgemeester en wethouders. Het lijkt wellicht haaks te staan op de kop van het artikel. Om deze reden zien wij ons genoodzaakt om wat tekst en uitleg te geven. Beknopt lichten wij daarom de gang van zaken toe.

Kort na de oprichting in 2005 is onze stichting zich gaan in zetten voor behoud van historisch en bouwkundig belangrijke bouwwerken in ons dorp. Op verzoek van Geert Jacobs lieten wij door het MAB (monumentenadviesbureau ) Nijmegen een onderzoek verrichten naar de waarde van het pand ’De Jacobsladder’. Dit  heeft geresulteerd in de opname van het pand op de gemeentelijke monumentenlijst en vervolgens, mede via de inbreng van een nieuwe stichting, tot de restauratie met gemeentelijke, provinciale en zelfs Europese subsidies.

Het MAB constateerde dat de monumentenverordening  met bijbehorende lijst sterk  verouderd was  en een aanpassing en actualisering van het monumentenbeleid in de gemeente Gennep noodzakelijk maakte. Wij constateerden b.v. dat met uitzondering van het voormalige boerderijtje Bloemenstraat 84 geen enkel bouwwerk in Milsbeek bescherming genoot. De stichting heeft vervolgens met behulp van bouwkundige Toon Peters een inventarisatie gemaakt van historisch en bouwkundig gezien  waardevolle bouwwerken in ons dorp.

Het Monumentenadviesbureau Nijmegen is daarna in 2007 gevraagd op onze kosten middels  een quickscan te adviseren,  welke gebouwen in Milsbeek vanwege de monumentale waarde bescherming zouden verdienen. Het rapport  is vervolgens aangeboden aan het College van burgemeester en wethouders van Gennep met het verzoek om het sterk verouderde monumentenbeleid aan te passen. Het uitgangspunt zou moeten zijn een realistisch beleid, waarbij zonder torenhoge overheidssubsidies in overleg met de eigenaren naar nieuwe adequate bestemmingen zou worden gezocht.  Toegezegd werd, dat het monumentenbeleid zou worden aangepast en dat, vooruitlopend op een aanpassing van de verordening en de gemeentelijke monumentenlijst, er al rekening met onze inventarisatie zou worden gehouden .

Een tijdje later werd door de gemeente een nieuw welstandsbeleid vast gesteld, waarbij het overgrote deel van de bouwplannen voortaan niet meer aan de welstandcommissie behoefde te worden voor gelegd. Een uitzondering werd gemaakt voor de dorpskernen, alleen het dorp Milsbeek werd uitgezonderd. Ons daarop volgende verzoek om voor Milsbeek  in de plaats hiervan een uitzondering te maken voor de panden, die in het MAB-advies waren opgenomen, werd niet gehonoreerd.

Uiteindelijk heeft alles er in geresulteerd dat in 2010 door de raad een nieuw integraal monumentenbeleid is vastgesteld. Op uitdrukkelijke aandrang van de raad werden wij samen met Monarch op het allerlaatste moment hierover geconsulteerd. Het  MAB Nijmegen werd na vaststelling van het beleid vervolgens  door de gemeente gevraagd om op kosten van de gemeente  ook een rapport  voor de andere dorpen in de gemeente Gennep uit te brengen.

De rapporten van het MAB werden vervolgens door burgemeester en wethouders ter advisering voor gelegd aan de Monumentencommissie. De bijeenkomsten van de commissie hadden een strikt vertrouwelijk karakter. Ons verzoek om inspraak bij de behandeling  van het door ons betaalde rapport van het MAB m.b.t. de panden in Milsbeek werd afgewezen.

Omdat inmiddels het bestemmingsplan Buitengebied door de gemeente Gennep in procedure werd gebracht , hebben wij ons in overleg met de eigenaren ingezet om vooruitlopend op de aanpassing van de lijst met gemeentelijke monumenten een vijftal in verval rakende voormalige boerderijtjes een zodanige bestemming te geven dat ze met behoud en restauratie van het uiterlijk  tot woonboerderij verbouwd zouden mogen worden. In het kader van de bestemmingsplannen ‘Buitengebied’ en vervolgens ook het bestemmingsplan ‘Milsbeek’, is dit verzoek door de gemeente ingewilligd.

Vorig jaar werd ons gevraagd met spoed onze mening te geven over een ontwerpvoorstel  aan het college van burgemeester en wethouders tot uitwerking van het integrale monumentenbeleid en de concrete vaststelling aanwijzing van panden. Ons werd verder uitdrukkelijk gevraagd in onze reactie te beperken tot de hoofdzaken. Er werd aanvankelijk geen inzage gegeven in de panden, die werden voorgedragen. Met de algehele lijn van het advies, een onderverdeling in gemeentelijke monumenten en karakteristieke gebouwen,  hebben wij onze steun betuigd.  Samen met Monarch hebben wij daarbij wel gevraagd om alsnog inzage in de  aanwijzing van de panden zelf en de redengevende beschrijvingen te verkrijgen, omdat wij van mening zijn, dat wij juist op dit punt een waardevolle inbreng zouden kunnen hebben.

Uiteindelijk werd dit toe gestaan onder de uitdrukkelijke voorwaarde, dat de panden die het betrof  vertrouwelijk moesten blijven. Dit hebben we gerespecteerd en wij hebben vervolgens zonder ruggenspraak met de eigenaren onze reactie voor wat betreft de waardering van de panden en de beschrijvingen kenbaar gemaakt. Ten aanzien van enkele panden hebben wij  daarbij beargumenteerd aangegeven, waarom die als gemeentelijk monument en niet als karakteristiek gebouw gekwalificeerd zouden moeten worden. Ten aanzien van een aantal panden in Milsbeek is verder gevraagd om deze ook als karakteristiek aan te merken. Ook  is gevraagd om een sloopbescherming van de karakteristieke panden en zijn een aantal correcties geadviseerd ten aanzien van de inhoud van de redengevende beschrijvingen.

Via het hierboven aangehaalde krantenbericht moesten wij vernemen, dat de lijst blijkbaar was vastgesteld. Uit de nadere informatie, die op ons verzoek werd verstrekt, bleek vervolgens dat aan onze inspraakreactie op geen enkele wijze door het college aandacht was besteed bij de besluitvorming. Desgevraagd werd mede gedeeld, dat dit in een later stadium middels een aanpassing van de nu vastgestelde monumentenlijst zou gebeuren. Gelet op de hele gang van zaken zoals hiervoor geschetst hebben wij hier weinig vertrouwen in.

Het vorenstaande is voor ons aanleiding geweest voor de brief, die aan het college is gezonden. Omdat dit uitdrukkelijk is gevraagd gaan wij ook nu niet in op de concrete aanwijzing van de panden, ook omdat wij van oordeel zijn, dat dit een taak van het gemeentebestuur is. Wel willen wij uitdrukkelijk kenbaar maken, dat wij het volstrekt oneens zijn met het standpunt, dat er geen aanwijzing tot gemeentelijk moment plaats vindt als de eigenaar hier tegen is. Wij zijn van oordeel, dat de gemeente hiermee haar eigen verantwoordelijkheid op het gebied van de monumentenzorg ontloopt. Uiteraard moeten zij een zienswijze van de eigenaar serieus beoordelen, maar moet de gemeente de verantwoordelijkheid nemen om een standpunt te bepalen.

In de brief hebben wij verder voor de zoveelste keer ons ongenoegen kenbaar gemaakt over de weinig actieve houding van de gemeente inzake het monumentenbeleid over een aantal concrete zaken zoals medewerking aan het verzoek van de eigenaar van de oude graanmolen aan de Rijksweg en ons verzoek om te zoeken naar een adequate bestemming voor enkele gebouwen op het  terrein van de voormalige steenfabriek aan de Bloemenstraat.

 

Door : Nelly Keukens

In het verlengde van de tentoonstelling en de uitgave van het boek ‘Boerelѐѐve op de Milsbѐk’, had SCM een excursie georganiseerd naar het Nationaal Veeteelt Museum in Beers. Dit museum bevindt zich in het gebouw van de voormalige Vereniging voor Kunstmatige Inseminatie ‘Land van Cuijk’ en geeft een goed beeld van de technische ontwikkelingen op het gebied van de veeteelt, spermawinning, kunstmatige inseminatie, nieuwe voortplantingstechnieken en biotechnologie. Er is een permanente expositie van objecten en instrumenten die dienst deden bij het verkrijgen en insemineren van sperma van diverse dieren.

Dit jaarlijkse uitstapje liep bij de voorinschrijvingen wat stroef, maar op de dag zelf waren ca. 30 personen aanwezig om een erg interessante middag mee te maken zoals later bleek. Bij binnenkomst werden we hartelijk welkom geheten door de manager en vrijwilligers van het museum. Onder het genot van een kopje koffie of thee en krentenbrood met spijs, werden we geïnformeerd over de geschiedenis van het museum. Na dit historisch overzicht gingen we in twee groepen onder leiding van de vrijwilligers dierenarts Gert Veldhorst en Laborant/KI-inseminator Bart van der Steen (deskundige gidsen) naar een viertal zalen waar we het verhaal van mens en dier te horen en te zien kregen en waar we werden geïnformeerd over de bloempjes en de bijtjes, of anders gezegd over de dekking en de paring bij dieren. Waarom mensen dieren houden, hoe mensen dieren fokken, hoe het klonen van dieren in zijn werk gaat, het enthousiasme van de beide gidsen maakte het voor ons allemaal inzichtelijk.

De rondleiding.
We lopen de Centrale Hal in, met als blikvanger het geprepareerde hoofd van Fokstier Prins 2 op een prominente plaats. Met trots wordt er door beide gidsen gesproken over deze stamvader uit de fokkerij van het roodbonte Maas-, Rijn- en IJsselvee. Prins 2 speelde een belangrijke rol bij de Vereniging voor Kunstmatige Inseminatie in het Brabantse dorp Beers. Deze stier heeft ruim 800.000 nakomelingen gekregen.
Aan de hand van – soms eeuwenoude – voorwerpen, prenten en geschriften, wordt een inzicht getoond, in de ontwikkeling en de geschiedenis van de veehouderij, veeteeltwetenschap en kunstmatige inseminatie. Wat ook heel mooi is: waardevolle materialen zijn behouden gebleven in het Museum. Zo is er een microscoop uit 1930 die nog is gebruikt door dierenarts Moons, de eerste directeur van het voormalige ki-station in Beers. Ook een replica is er te bewonderen van de primitieve microscoop die Anthony van Leeuwenhoek in de 17e eeuw gebruikte en waarmee hij als eerste (zijn eigen) spermacellen waarnam. Een wel heel bijzondere blikvanger in de hal is de ‘Toren der Kampioenen’. Hierin bevinden zich de geprepareerde hoofden/koppen van diverse beroemde dekstieren, zoals de Skalsummer Sunny Boy, Celsius en Jabot. Een aantal studies van koeienschilder Jan de Haas en enkele schilderwerken van de beroemde kunstenares Marleen Felius zijn te bewonderen. Zo hangt er ook een portret van een Hollandse bok van Anton Mauve. Het museum heeft in bruikleen een grote privécollectie antiquarische boeken over veeteelt, fokboeken, documenten, notulenboeken van verenigingen, inschrijvingsbewijzen, stamboeken, foto’s, films etc.

Vol enthousiasme worden we door Bart uitgenodigd om mee naar boven te gaan. Vanaf de eerste verdieping kunnen we een kijkje nemen in de ‘Dekstal’ voor stieren - ter lering en vermaak! Een film laat ons zien dat men tegenwoordig niet meer met de stier naar de koe of met de beer naar de zeug hoeft, want via KI kan voortplanting ook geschieden. Deze techniek is van enorme betekenis geweest en is dat nog steeds voor de snelheid waarmee veeverbetering tot stand komt. Niet alleen bij koeien en varkens, maar ook bij paarden, schapen, geiten en zelfs bij kippen en bijen. En in het originele laboratorium van het oude ki-station legt Bart ons op enthousiaste wijze - en heel duidelijk met liefde voor het vak – uit hoe mensen dieren kunnen ‘maken’. Diverse gebruiksvoorwerpen, apparaten en machines die een inseminator vroeger en nu voor zijn werk nodig had/heeft en instrumenten die nodig zijn voor het winnen, verwerken, conserveren, bewaren en distribueren van sperma, liggen en staan er tentoongespreid o.a. een kunstschede voor hengsten, voor konijnen en de kunstschede voor varkens met de bijnaam ‘spermaorgel’, stikstofcontainers voor het invriezen van sperma in rietjes, een operatiebed voor schapen en geiten, een toestel waarmee men sperma kon scheiden (zo kon je kiezen voor een mannetje of vrouwtje), inseminatiepipetten, foetussen op sterk water, verwarmingstoestel voor het ontdooien van spermarietjes… te veel om op te noemen. Sommige van deze apparaten en machines kunnen nog in werking worden getoond. Het enthousiasme van Bart werkt aanstekelijk! De groep toont veel belangstelling voor het KI-gebeuren, maar iemand vraagt zich wel hardop af of het dier dit wel zo fijn vindt en wat als hij geen zin heeft!? Het antwoord hierop moet ik u schuldig blijven…. Onder een microscoop mogen we levende spermacellen observeren. In het laboratorium is ook informatie te vinden over moderne voortplantingstechnieken zoals embryotransplantatie, in vitro fertilisatie en klonen.
Voor het fokken van koeien en varkens in de vlees- en melkindustrie wordt bijna uitsluitend met kunstmatige inseminatie gewerkt. Slechts weinig bedrijven houden zelf mannelijke dieren. Speciale bedrijven zijn gericht op het houden van stieren en beren met zeer goede kwaliteiten; deze bedrijven zorgen dan voor de kunstmatige inseminatie bij veel boerderijen. Ook in de paardenfokkerij, pluimveefokkerij en bijenhouderij wordt kunstmatige inseminatie veelvuldig toegepast. Voordelen van kunstmatige inseminatie zijn onder meer, dat de kans op overdracht van seksueel overdraagbare ziekten verminderd wordt, dat men het sperma van goede fokdieren bovendien kan verdunnen (en hierdoor meer vrouwelijke dieren kan bevruchten) en dat er geen geografische belemmeringen meer zijn om aan het sperma van een goed fokdier te komen. Bovendien kan sperma ingevroren worden zodat zelfs na het overlijden van het dier nog sperma beschikbaar blijft.
Het station in Beers is nog steeds in gebruik voor de stalling en spermawinning van hoogwaardig fokmateriaal van CRV (de marktleider en toonaangevende coöperatie op het gebied van de rundveeverbetering in Nederland).

Gert komt ons halen voor een biologieles. We lopen naar de zaal waar informatie gegeven wordt over de anatomie en voortplanting van de verschillende dieren. In de groep is een gevoel merkbaar van gezonde spanning en nieuwsgierigheid zoals vroeger in de ‘schoolbanken’ tijdens een les in seksuele voorlichting. Op aanschouwelijke wijze wordt de natuurlijke manier van paren in beeld gebracht. Er hangt een grote poster met daarop een zaadcel die een eicel binnendringt (mooie opname). Getoond worden middelen voor bronstopwekking en drachtigheidscontrole. Er liggen instrumenten – herkenbaar voor velen van ons - voor inwendig onderzoek van de geslachtsorganen en middelen en instrumenten die dierenartsen ter beschikking staan/stonden om de voortplanting in goede banen te leiden of te verhinderen of hulp kunnen bieden bij de bevalling zoals het toestel van Bargeboer. Het gebruik hiervan is nu verboden, want er ging nogal eens iets fout. Mooi om te zien zijn de geprepareerde vruchten en foetussen in de verschillende stadia van de dracht. Er is een rariteitenkabinet met een aantal geprepareerde misvormingen die bij landbouwhuisdieren kunnen voorkomen. De boerenzonen en dochters onder ons weten vaak de juiste antwoorden te geven op de gestelde vragen (in dit museum, dat door vele nationaliteiten bezocht wordt, hebben wij als Milsbeek een goed figuur geslagen).

We lopen via de Centrale Hal naar een andere zaal. Daarin bevindt zich een overzicht van de Nederlandse en de geïmporteerde gespecialiseerde rundveerassen. Bijzonder is dat het museum beschikt over de zogeheten (Amerikaanse) True Types van de ideale Holstein-Frisian koe en stier uit 1923. Gert legt ons een en ander haarfijn uit. In vitrines worden identificatiemiddelen en registratiemethoden - vooral voor runderen en varkens - getoond. Attributen van de melkcontrole zijn er te zien zoals: een driepoot met een unster, een melkemmer met monsterschepje, centrifuges voor bepaling van het vetgehalte in de melk te meten etc. Zelfs een verrijdbare onderzoekstafel om biggen te testen op stressgevoeligheid is aanwezig. Voordat we er erg in hebben is de tijd om en komt er een einde aan een ’boeiende’ en leerzame rondleiding. We worden uitgenodigd voor een drankje en een bezoek aan het museumwinkeltje met leuke ‘hebbedingetjes’. Zo kunnen we alles goed laten bezinken.

Tijdens de ‘borrel’ worden Gert en Bart door voorzitter Martien Holthuysen bedankt voor hun levendige uitleg en leuke middag. Als cadeau overhandigt hij het boek ‘Boerenlѐѐve op de Milsbѐk’. Dit wordt hooglijk gewaardeerd door de gidsen.

Met deze excursie naar de binnenlanden van Brabant heeft SCM getoond niet alleen in Milsbeek, maar ook buiten de provincie Limburg een leuk stukje cultuur opgespoord te hebben.

Mededelingen Stichting Cultuurbehoud Milsbeek 

Henk Peters en Jo Derks-Peters-Sengers hebben de tijdens de tentoonstelling van hen afkomstige tentoongestelde oude gebruiksvoorwerpen aan de stichting geschonken. Alhoewel tot nu toe niet is over gegaan tot het verzamelen van historische materialen, is besloten deze onder dank te aanvaarden. Ze zijn voorlopig bij Martien Holthuysen opgeslagen. Er zal nog worden bezien welke bestemming ze kunnen krijgen.

Van het boek Boerelѐѐve op de Milsbѐk zijn inmiddels ruim 500-tal exemplaren verkocht. Behalve in de winkels van de SPAR in Milsbeek en de Bruna in Gennep, is het boek inmiddels ook voor de prijs van € 19,50  bij Wim Voet in het Mookse winkelcentrum te koop.

De jaarlijkse excursie van Cultuurbehoud zal dit jaar een bezoek worden gebracht aan het Nationaal Veeteeltmuseum in Beers. Vrienden en vrijwilligers ontvangen hiervoor een persoonlijke uitnodiging en ook aan andere belangstellenden wordt de mogelijkheid geboden tegen kostprijs deel te nemen. Voor nadere informatie wordt verwezen naar de website van onze stichting www.cultuurbehoudmilsbeek.nl

Door Wim Bindels en Teun Theunissen zal t.b.v. een permanente tentoonstelling in het museum van ‘De Oude Pottenbakkerij’ de geschiedenis van de Milsbeekse bloempottenbakkers in beeld worden gebracht. Het uitgangspunt is dat de werkzaamheden eind dit jaar zullen zijn afgerond. Iedereen die mooie oude foto’s van de fabriekjes of van personen die hierin werkzaam waren,  wordt gevraagd contact op te nemen met Wim Bindels, Voordijk 2, Middelaar, tel. 024-6962984, e-mailadres Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken..

De galerij van oude grafmonumenten tegen de kerkmuur is uit gebreid met de oude grafsteen van Hen en Marie ten Haaf (den Helsen Hen). Deze was door op verzoek van de familie verwijderd om plaats te maken voor een nieuwe grafsteen van op het graf van Drieka  ten Haaf-Driessen. De oude grafsteen is met belangeloze medewerking van Schrijen Peeters Natuursteen uit Oeffelt herplaatst.

Cultuurbehoud heeft aan de gemeente Gennep en het RK-kerkbestuur kenbaar gemaakt dat zij van oordeel is dat de R.K.-kerk, de pastorie, het patronaat, alsmede zowel het parochiële- als het militaire kerkhof op de gemeentelijke monumentenlijst moeten worden geplaatst.

Met het parochiebestuur wordt overleg gepleegd om de mogelijkheden te bezien om te komen tot een beleid dat moet voorkomen dat een steeds groter aantal oude grafstenen wordt verwijderd en er onnodig grote lege plaatsen op het R.K. kerkhof ontstaan.

Door de stichting is een brief gezonden aan de raad van de gemeente Gennep om in het kader van de besluitvorming van de beoogde rondweg rekening te houden met de cultuurhistorische aspecten van dit oude landbouwgebied waar ooit de historie en de naam van ons dorp gestalte kreeg. De brief heeft door een omissie van de zijde van de gemeente helaas de raadsleden niet op tijd bereikt.

Met de vereniging Natuurmonumenten heeft een gesprek plaats gevonden over de activiteiten en werkzaamheden van de vereniging op het  voormalige landgoed St. Jansberg. Op 17 september zal worden deel genomen aan een symposium in Eetcafé De Diepen over de toekomst van dit voormalige landgoed.

In 2010 is dit bosgeschiedenis project gestart, maar het loopt door tot eind 2013. De afgelopen jaren is er flink gewerkt aan het zichtbaar maken van de oude tuin en tuinmuren op de Sint-Jansberg. Tevens zijn de toegangswegen met haar laanbomen opgeknapt. Dit najaar gaat Natuurmonumenten de waterpartijen met de naam ‘Drie Vijvers’ een opknapbeurt geven.

 

Van basisschool De Drie Vijvers als dank dit fotolijstje met foto’s van kinderen op onze tentoonstelling tentoonstelling Boerelèève.

 

Bedankt basisschool de drie vijvers tentoonstelling Boerelve2013

In totaal mochten we op de voor iedereen toegankelijke dagen 677 geregistreerde bezoekers noteren. In het eerste weekend waren dat er 300, op Hemelvaartsdag 180 en in het tweede weekend 197.

De belangstelling voor de speciaal voor senioren van de KBO en Norbertus georganiseerde middag op 7 mei viel helaas tegen, maar de op 13 en 14 mei georganiseerde middagen voor de kinderen van de groepen 3 t/m 8 van de Milsbeekse basisschool was wel een succes. In totaal 183 leerlingen toonden veel interesse in het boerenverleden van ons dorp.

In totaliteit werd de tentoonstelling door een 900- tal personen bezocht. De opmerkingen, welke over enkele onjuist op de foto’s voorkomende personen werden gemaakt, zijn onderzocht en voor zover terecht aangepast op de originele bescheiden. Van een aantal personen hebben we in dank suggesties voor aanvullend foto- en filmmateriaal in ontvangst mogen nemen.

Behalve de 3 smaakmanden, die elke dag onder de bezoekers werden verloot, zorgden Eetcafѐ De Diepen en restaurant ‘Töpke op een tweetal dagen voor heerlijke aspergesoep en restaurant La Casquette op de laatste dag voor de voor bijna iedereen nog onbekende maar heerlijke  aspergekroketten. 

In totaal werden een 400-tal  boeken van het aan het begin van de tentoonstelling gepresenteerde boek ‘aan de man’ gebracht.

De stichting Cultuurbehoud meent terug te kunnen zien op een geslaagd initiatief.

 

 

Beeldimpressie van zaterdag 4 mei
 

Op zaterdag 4 mei zijn de 3 prijswinnaars van de smaakmanden verloot aan de volgende personen :

• Martien Cuijpers - Gennep
• Truus Schoenmakers - Spikmans - Milsbeek
• Leo Tacken - Milsbeek
 

 

 

 Beeldimpressie van zondag 5 mei

Op zondaag 5 mei zijn de 3 prijswinnaars van de smaakmanden verloot aan de volgende personen :

• Annemieke Kösters uit Milsbeek
• Mevr. Roelofs uit Gennep
• Mary Wattimena-Hermsen uit Middelaar

 

 

 

Beeldimpressie van donderdag 9 mei

 Op donderdag 9 mei zijn de 3 prijswinnaars van de smaakmanden verloot aan de volgende personen :

• Henny Dinnissen uit Milsbeek
• Jo Bouwhuis (geen foto) uit Plasmolen
• Anneloes de Haan uit Weesp

 

 

Op zatedag 11 mei zijn de 3 prijswinnaars van de smaakmanden verloot aan de volgende personen : 

• Hans Wannet uit Milsbeek
• J.Meuleman uit Milsbeek
• Toos Holthuysen uit Milsbeek

 

 

Op zondag 12 mei zijn de 3 prijswinnaars van de smaakmanden verloot aan de volgende personen :

• Carina Lucassen
• Lian Jansen
• Nico Cobussen
 

 

 

Basisschool de drie vijvers op maandag 13 mei
 

 

 


 

De tentoonstelling Boerelѐѐve op de Milsbѐk,  die op 4 mei door burgemeester de Koning in de Jacobsladder werd geopend,  is een succes geworden. Op de dagen dat de tentoonstelling voor het publiek was geopend mocht de stichting 677 geregistreerde bezoekers ontvangen, die voor zover de organisatie bekend is, zonder uitzondering tevreden huiswaarts keerden.

De oude, korte kar van Herm ten Haaf en de driewieler met ‘nepgroente’ van de Haas, trokken buiten al de aandacht van de geïnteresseerden. Dat deden zeker ook de oude werktuigen, het handgereedschap en het ‘perdsgeschier’, dat voor de ingang van ‘de Jacobsladder ’in “’t schop” tentoon waren gesteld.

Binnen was imker Gerrie Megens met een stand present. Hij, en op de dagen dat hij niet aanwezig kon zijn, zijn voortreffelijke vervanger Alexander Kerkhoff, vertelde de bezoekers over het werk van de imker,  alsmede het belang en de geheimen van het bijenleven. De gehele voorraad originele Milsbeekse honing van Gerrie werd tijdens de tentoonstelling aan de man gebracht.    

In samenwerking met Milsbeekse voedselleveranciers werd ook aandacht gegeven aan het thema ‘Hoofdstad van de smaak’. Eetcafé ‘De Diepen’ en de  restaurants  ‘t Töpke en La Casquette lieten de bezoekers aspergegerechten proeven. Samen met de SPAR,  slagerij Giesberts, CNC,  gebr. Berns en onze eigen stichting zorgden zij ook voor de iunhoud van de 3 smaakmanden, die elke dag onder de bezoekers werden verloot.

Martien Cuijpers, Truus Schoenmakers, Leo Tacken, Annemiek Kösters, Mevr Roelofs, Mary Mattinemu, Henny Dinnissen, Jo Bouhuis, Anneloes de Haan, Hans Wannet, J. Meuleman, Toos Holthuysen, C. Lukassen, Lia Janssen en Nico Cobussen waren de gelukkige winnaars van de smaakmanden.

Van de speciale openstelling voor de leden van de KBO en het verzorgingshuis Norbertus op 7 mei werd helaas maar weinig gebruik gemaakt.   Anders was het met de speciale openingen voor de kinderen van de basisschool. 183 leerlingen van de groepen 3 t/m 8 bezochten op 13 en 14 mei klassikaal de tentoonstelling en hadden veel aandacht voor het boerenverleden in ons dorp. Het totale bezoekersaantal kwam daarmee op ongeveer 900.

Voor nadere informatie en foto’s  wordt verwezen naar de website van onze stichting www.cultuurbehoudmilsbeek.nl welke tijdens de tentoonstellingsweek gemiddeld meer dan 40 personen per dag trok.

Tijdens de tentoonstelling werden 400  exemplaren van ons boek ‘Boerelèève op de Milsbèk’   ‘aan de man’ gebracht.  Vanaf nu is het boek in de winkels van de SPAR in Milsbeek en Bruna in Gennep voor de prijs van € 19,50 te koop.

Wim Bindels

 

 

 

 

Er zijn inmiddels ruim 250 voorinschrijvingen voor het boek ‘Boerelèève op de Milsbèk’ ontvangen. Degenen die hiervan gebruik hebben gemaakt kunnen het boek tijdens de tentoonstelling ‘Boerelèève op de Milsbèk tegen betaling van de voorintekenprijs van € 17,-- af halen.  

Voor degenen die niet van de gelegenheid tot voorintekening gebruik hebben gemaakt zal het boek vanaf 4 mei tijdens de tentoonstelling en in de winkels van de SPAR in Milsbeek en de Bruna in Gennep voor de prijs van € 19,50 te koop zijn.

Zoals eerder gemeld zal de tentoonstelling ‘Boerelèève op de Milsbèk’ voor het publiek geopend zijn op zaterdag en zondag 4 en 5 mei, donderdag 9 mei (Hemelvaart) en het daaropvolgende weekend 11 en 12 mei 2013. De tentoonstelling zal, zoals ook de tentoonstelling over de oude beroepen 2 jaar geleden, plaats vinden in ‘De Jacobsladder’ en is gratis te bezoeken.

Er zal door Milsbeekse voedselleverenciers uit Milsbeek ook aandacht worden gegeven aan het thema ‘Hoofdstad van de smaak’. Hieraan zal medewerking worden verleend door de CNC, de gebroeders Berns, de SPAR, de restaurants ‘t Töpke en La Casquette, Eethuis ‘De Diepen’ en de Haas met de oude groentewagen. Iedere dag zal een smaakmand worden verloot. Voor nader informatie zie www.cultuurbehoudmilsbeek.nl.

Geert Barten is na een korte kennismakingsperiode inmiddels toe getreden tot het bestuur van onze stichting. Geert woont Kamilleweg 18 in Milsbeek en gaat zich in het bijzonder bezig houden met de werkgroep Genealogie.

Penningmeester Jan van den Hoogen, een van de oprichter van onze stichting,  is eind dit jaar aftredend en heeft aan gegeven niet herkiesbaar te zijn. Wij zoeken naar een opvolger voor Jan en vragen kandidaten die geïnteresseerd te zijn contact op te nemen met Leny Franken – Wijnhoven (tel. 0485-518205) of een van de andere bestuursleden.


Wim Bindels

   
© Stichting CultuurBehoud Milsbeek - https://cultuurbehoudmilsbeek.nl