cultuurbehoud milsbeek boek oorlogsherinneringen 53 01 Het restant van de molen van Jacobs cultuurbehoud milsbeek boek oorlogsherinneringen 53 02 de molen zoalsdeze er nu uit ziet 
De restanten van de eens zo prachtige molen van Gradje Jacobs (de Mölder)  De molen in de huidige staat
 cultuurbehoud milsbeek boek oorlogsherinneringen 53 03 J. Bindels  cultuurbehoud milsbeek boek oorlogsherinneringen 53 04 oude molen met sneeuw
De restanten van de later weer herstelde woning van de familie Bindels/Mölders aan de Potkuilen  De oude molen met sneeuw
 cultuurbehoud milsbeek boek oorlogsherinneringen 53 05 Winkel Meeuwssen  cultuurbehoud milsbeek boek oorlogsherinneringen 53 06 Vernielingen graanschuur Kuhn
 De schade aan de winkel van de familie Meeuwssen op de hoek Zwarteweg/Pastoor Hoefnagelsstraat  De oorlogsschade aan de graanschuur van Kühn, ook die werd later weer opgebouwd
 cultuurbehoud milsbeek boek oorlogsherinneringen 53 07 Milsbeek Rijksweg naast pottenbakkerij  cultuurbehoud milsbeek boek oorlogsherinneringen 53 08 Noodwoning familie Koks
 Een van de teksten die door de bezetters op de woningen in Milsbeek werd achter gelaten, in dit geval van aannemer Piet Thijssen aan de Rijksweg  De nog steeds aanwezige noodwoning bij gerestaureerde boerderij van de familie Koks in het Achterbroek
cultuurbehoud milsbeek boek oorlogsherinneringen 53 09 Noodwoningen kerkstraat cultuurbehoud milsbeek boek oorlogsherinneringen 53 10 Panorama noodwoningen kerkstraat
 Noodwoningen aan de noordzijde van de Kerkstraat, met op de hoek het huis van Sjang Mans  Noodwoningen aan de noordzijde van de Kerkstraat, met op de hoek het huis van Sjang Mans
cultuurbehoud milsbeek boek oorlogsherinneringen 53 11 Houten noodwongen Kerkstrraat cultuurbehoud milsbeek boek oorlogsherinneringen 53 12 Noodwoning Smelenhof
 Houten noodwoningen aan de zuidzijde van de Kerkstraat  Een van de noodwoningen aan de Smelenhofweg
cultuurbehoud milsbeek boek oorlogsherinneringen 53 13 Restauratie villa van Kuhn cultuurbehoud milsbeek boek oorlogsherinneringen 53 14 Wederopbouwboerderij Stoffelen
 Schadeherstel aan de villa van Kühn aan Zwarteweg  Van dit soort wederopbouwboerderijtjes werden er meer dan 10 gebouwd, in dit geval door de ‘kinderen Arts’ aan de Zwarteweg, thans bewoond door Frans Stoffelen
cultuurbehoud milsbeek boek oorlogsherinneringen 53 15 Embleem wederopbouw cultuurbehoud milsbeek boek oorlogsherinneringen 53 16 herbouw schoorsteen 1
 Embleem van de wederopbouw in de gevel van van Benthum; de boerderij  De schoorsteen van de steen-fabriek herbouw
 cultuurbehoud milsbeek boek oorlogsherinneringen 53 17 Herbouw schoorsteen na de oorlog 2  cultuurbehoud milsbeek boek oorlogsherinneringen 53 18 Wederopbouw kantine imet werkplaats in 1946
 De schoorsteen van de steen-fabriek met de naam van ons dorp verrijst weer langs de Maas  Steenfabriek wederopbouw kantine met werkplaats 1946
cultuurbehoud milsbeek boek oorlogsherinneringen 53 19 Herbouw boerderij Thei van Benthum gebouwd in cultuurbehoud milsbeek boek oorlogsherinneringen 53 20 noodstal Thei van Benthum na de oorlog
 De mooie langgevel-boerderij van van Benthum, die nog steeds in ongerepte staat de Bloemenstraat siert  Noodstal Thei van Benthum na de oorlog
cultuurbehoud milsbeek boek oorlogsherinneringen 53 21 Zwarteweg bij de bocht na de cafe cultuurbehoud milsbeek boek oorlogsherinneringen 53 22 Foto Driekronen
 De eerste gebouwde gemeentelijke huurwoningen aan de Zwarteweg  ‘De Drie Kronen’, ongetwijfeld de fraaiste wederopbouwboerderij, thans het kantoor van de CNC
cultuurbehoud milsbeek boek oorlogsherinneringen 53 23 Munitie cultuurbehoud milsbeek boek oorlogsherinneringen 53 24 Oorlogschade woonhuis koster Peters
 Munitie  Oorlogschade woonhuis koster Peters
cultuurbehoud milsbeek boek oorlogsherinneringen 53 25 Piet en Martien Voss in 1956 cultuurbehoud milsbeek boek oorlogsherinneringen 53 26 Restant boerderij in Milsbeek
 Piet en Martien Voss in 1956  Restant boerderij in Milsbeek
cultuurbehoud milsbeek boek oorlogsherinneringen 53 27 wederopbouwwoning cultuurbehoud milsbeek boek oorlogsherinneringen 53 28 woning Wim Emons in 1946
 Wederopbouw woning  Woning Wim Emons in 1946

 

 

Op de zonovergoten zaterdagmiddag 21 september gaan 30 vrienden en vrijwilligers op de fiets of anderszins naar Imkerij Immenhof in Heumen. Vanaf de Rijksweg heb je niet in de gaten dat achter de vlaggenstokken en het bord 'terras open' een prachtig natuurrijk gebied ligt met een imkerij, bloeirijke tuinen, een terras, een ontvangstruimte, een winkel en sinds kort ook een B&B. Cultuurbehoud Milsbeek 01 P1030901 1

We worden hartelijk ontvangen door imker Marcel Hallmans. Samen met zijn vrouw Gonnie, zoon Jaimy en schoondochter Wieneke runt hij het 1,5 ha grote natuurgebied waar de honingbij wordt geteeld en geselecteerd. Al vanaf 1980 zorgen de bijen op Immenhof voor honing van hoge kwaliteit, waarvoor honing uit natuurgebieden de basis is. Op o.a. de Mookerheide staan de bijenkasten het hele jaar rond en helpen de bijen bij het bestuiven van de wilde planten en beschermen zij o.a. dassenburchten en mierennesten tegen overmatig bezoek door wandelaars.
Imkerij Immenhof teelt en vermeerdert bijen van een bepaald ras. Hiervoor heeft zij een licentie voor Nederland. Zo wordt productief, zachtaardig en ziekten resistent teeltmateriaal verkregen.

Marcel vertelt over 'de bloemetjes en de bijtjes', het telen van nieuwe koninginnen, het splitsen van werkvolken, de soorten honingen en de heilzame stoffen die honing bevat. Marcel raakt er niet over uitgepraat. Honing bevat sporenelementen, enzymen, mineralen, vitaminen en aminozuren en biedt o.a. de volgende gezondheidsvoordelen:
- verbetert de weerstand;
- verlicht hooikoorts en seizoensgebonden allergieën;
Cultuurbehoud Milsbeek 06 P1020276- kalmeert de zenuwen;
- werkt stimulerend op het zenuwstelsel en de bloedsomloop;
- helpt bij ontstekingen in maag en darmen, vermindert diarree;
- voorkomt de groei van bacteriën en schimmels.
Ook krijgen wij een waarschuwing van de imker: "Honing in hete thee of hete melk is uit den boze! Bij een temperatuur boven 40°C verdwijnt de heilzame werking." Iedereen kijkt elkaar stomverbaasd aan en het geroezemoes in de zaal zwelt aan, want men drinkt hete honingthee bij verkoudheid en hete honingmelk voor het slapengaan…
Tevens spreekt Marcel zijn zorg uit over de afname van het aantal bijen. Door verstedelijking zijn er steeds minder planten en bloemen, door giftige bestrijdingsmiddelen wordt de honingbij ziek en worden gewassen niet meer bestoven en door de toenemende hitte wordt overleven steeds moeilijker.

Na de inleiding lopen we door de bloemrijke tuinen (o.a. Balinese tuin), bezoeken we de bijenkasten, aanschouwen we de honingraten en mogen we de werkbijen aaien. "In principe steken bijen niet, tenzij ze in nood zijn", aldus Marcel. "En als je een bijenvolk in een boom of onder het afdak ziet hangen, hoef je niet bang te zijn."Cultuurbehoud Milsbeek 20 P1030951

Na dit alles is er tijd voor koffie/thee met honingkoek op het bloemrijke terras. Hierna vertelt Marcel over het imkeren van vroeger en nu en de diverse soorten honing. We mogen ze allemaal proeven: zomer-, koolzaad-, Immenhof-, linde-, bloemen-, acacia-, boekweit-, kastanje-, klaver-, koriander-, lavendel-, voorjaars-, tijm-, heide- en manukahoning. De ene is nog lekkerder dan de andere. We sluiten af met twee honingwijnen: de witte Mede en de rode Ambrosia.

Tot slot neemt voorzitter Ton Frenken het woord en bedankt imker Marcel voor de zeer informatieve, leerzame en interessante rondleiding. Hierna volgt nog een bezoek aan het winkeltje, waar de diverse bijenproducten gretig aftrek vinden en keren onze vrienden en vrijwilligers met een voldaan gevoel huiswaarts.

Cultuurbehoud Milsbeek 01 P1030901 1 Cultuurbehoud Milsbeek 02 P1030903 Cultuurbehoud Milsbeek 03 P1020263 Cultuurbehoud Milsbeek 04 P1030905 Cultuurbehoud Milsbeek 05 P1020270 Cultuurbehoud Milsbeek 06 P1020276 Cultuurbehoud Milsbeek 07 P1030912 Cultuurbehoud Milsbeek 08 P1020284 Cultuurbehoud Milsbeek 09 P1020291 Cultuurbehoud Milsbeek 10 P1020297 Cultuurbehoud Milsbeek 11 P1030925 Cultuurbehoud Milsbeek 12 P1020305 Cultuurbehoud Milsbeek 13 P1030931 Cultuurbehoud Milsbeek 14 P1020306 Cultuurbehoud Milsbeek 15 P1030933 Cultuurbehoud Milsbeek 16 P1020323 Cultuurbehoud Milsbeek 17 P1020329 Cultuurbehoud Milsbeek 18 P1030942 Cultuurbehoud Milsbeek 19 P1020338 Cultuurbehoud Milsbeek 20 P1030951

 

Door Riet Noij-Theunissen

Toen de Tweede Wereld-oorlog al een paar jaar was afgelopen, hebben we in onze familie in 1949 nog een angstige gebeurtenis meegemaakt. De grens met Duitsland was na de oorlog gesloten en het was in die tijd verboden om in het Reichswald te komen.

Er was in Milsbeek natuurlijk aan van alles nog gebrek, ook aan brandhout want de kachel moest in de wintermaanden wel branden. In het totaal vernielde bos was natuurlijk brandhout genoeg voorhanden. Zo hadden ome Piet (Konings) en naar ik meen Gerrit Arts, ‘Gert van Ties’, zoals wij hem noemden, de hele dag onder aan het Reichswald geploegd. Ze zullen ongetwijfeld de grensbewakers op dat moment niet hebben gezien. Daarom werd er, voordat er naar huis werd gegaan, wat hout in het Reichswald, aan de andere kant van de Grensweg, gesprokkeld. Ome Piet moet nog een paar passen hebben gezet om op Nederland gebied te komen. Maar door een schot te lossen, noodzaakten de grensbewakers hem stil te staan. Gerrit Arts moet op die manier nog net de dans ontsprongen zijn. Ome Piet kwam die avond niet thuis en ook zijn hond Tommie niet. Die moet zijn baas zijn gevolgd en pas de volgende dag thuis zijn gekomen. Ome Piet bleek in Kleef te zijn overgedragen aan de Engelsen. Ik herinner me nog goed, hoe het bericht bij ons binnenkwam. Tante Graadje en tante Mientje kwamen huilend bij ons op de dorsdeel bij mijn vader en moeder aan. ‘‘Onze Piet zit in de gevangenis”, kwam er huilend uit. Dat was natuurlijk verschrikkelijk beangstigend voor de zussen van mijn moeder. Het was ook onrechtvaardig voor een eenvoudige man, die geen vlieg kwaad deed en zo goed mogelijk voor het huishouden probeerde te zorgen. Het bericht haalde onder het kopje ‘om een paar dorre takjes hout..‘ de krant.

Ome Piet had ook nog pech. Hij werd blijkbaar op donderdag opgepakt, terwijl de Engelse rechter iedere woensdag zitting had. Ook had hij nog de pech, dat de Engelse rechter vervolgens nog een week met vakantie naar Engeland ging. Aan de Nederlandse consul in Kleef werd een brief geschreven, met het verzoek, om zich met het geval te gaan bemoeien. Die wendde zich tot de Duitse instanties met het verzoek om mee te delen welke ‘misdaad’ ome Piet wel had begaan. Ome Piet bleek door de Duitsers beschuldigd te worden van ongeoorloofde grensoverschrijding en diefstal van hout. Zo op papier lijkt het misschien heel wat, maar in werkelijkheid was het geval zo futiel, dat ieder woord daarover eigenlijk te veel was. Dat vonden de Duitse instanties vervolgens toch ook wel en lieten blijken niet gecharmeerd te zijn van de dienstijver van de ‘zollbeambten’. Ze gaven aan, dat naar hun mening, na behandeling van de zaak voor de rechter, van een vrijheidsberoving geen sprake meer zou kunnen zijn. Er werd aan meegewerkt om de zaak met spoed in Krefeld te behandelen en Ome Piet kon weer naar huis. De pech die ome Piet had, dat hij door de vakantie van de rechter een week langer in ‘het bekende vakantiehuis in Bedburg Hau’ had moe-ten blijven, haalde toen vervolgens nog een keer de krant. Later konden ome Piet en mijn tantes er om lachen, maar in 1949 niet.

‘Rietje Theunissen is de enige dochter van Tön Theunissen (de Kuut) en zijn tweede echtgenote Nel Konings. Hij hertrouwde, nadat zijn eerste echtgenote tijdens de oorlog was overleden. Dochter Rietje werd tijdens de evacuatieperiode geboren en trouwde met Sjaak Noij uit Gennep. In 1984 keerden ze terug naar Milsbeek en gingen ze samen op de oude stek aan de Langstraat wonen. Piet de Kunning was overigens niet de enige, die na de oorlog problemen heeft gehad met het halen van hout in het Reichswald. Dat was overigens iets, dat een jarenlange voorgeschiedenis had. De inwoners van Milsbeek moeten vroeger namelijk het recht van beweiding en het halen van hout in het Reichswald hebben gehad. En houtverkopen in het Reichswald werden ook altijd in de gemeente Ottersum aangekondigd. Zelfs tijdens de bezettingstijd moet het nog een tijd lang mogelijk zijn geweest, om er hout te sprokkelen. Later werd de grens gesloten en ook na de oorlog was het niet meer mogelijk om ’s avonds na de werkzaamheden op het land brandhout als retourvracht mee te nemen.’

Dank aan ons bestuurslid Nelly Keukens

Woensdag 10 april 2019 nam Nelly Keukens voor de laatste keer deel aan de bestuursvergadering van Stichting Cultuurbehoud Milsbeek (SCM).
Na 5 jaren en 3 maanden vindt ze het mooi geweest en is ze voornemens meer tijd vrij te maken voor haar familie, vrienden en hobby's.

In 2014 stapte Nelly het bestuur binnen en kreeg van scheidend bestuurslid Wim Bindels de PR toegeschoven.
Nelly werd verantwoordelijk voor het verwoorden van de activiteiten en projecten op onze website, richting dorpsblad en regionale bladen.
Ze organiseerde de jaarlijkse excursie voor vrienden en vrijwilligers, maakte de foto's en schreef er een leuk verhaal bij.
Verder kwam haar kennis van kerk en kerkhof goed van pas en last but not least, zorgde ze ervoor dat de koffie (met natuurlijk een lekker koekje) al klaarstond als de bestuursleden binnendruppelden voor de maandelijkse vergadering op de pastorie.


Eigenlijk wilde Nelly een jaar geleden al stoppen omdat de benoemingsperiode van vier jaar was verstreken en ze zich niet voor nóg eens voor vier jaar wilde binden.
Maar, omdat het bestuur aangaf dat ze niet aan die termijn gebonden was, besloot Nelly er één jaar aan te plakken.
Dat heeft het bestuur zeer gewaardeerd.

Maar nu is dan toch het einde daar.
Nelly stopt als bestuurslid maar blijft zich als vrijwilligster inzetten voor SCM.
Ze blijft helpen met het onderhoud van de grafmonumenten, met het maken van foto's waar nodig en het alvast klaarzetten van de koffie (en koekjes) als ze toch in de pastorie aan het werk is op de vergaderwoensdag.

Aan het einde van de vergadering bedankte de voorzitter - mede namens alle bestuursleden, vrienden en vrijwilligers - Nelly voor al haar inspanningen en het vele goede werk dat zij verrichtte als bestuurslid.
Ze werd uitgezwaaid met een bloemetje en cadeaubon.

Bestuur SCM

Boeiende en gevarieerde Historische Avond 21 maart 2019

Nadat de zaal volgestroomd was hield voorzitter Ton Frenken een korte inleiding over de activiteiten van de stichting en de inhoud van de avond. Hij introduceerde Fred Hoskens, die een presentatie hield over het werk van de Stichting Tijdslijn en met name over de ontstaansgeschiedenis van hun volgende theaterstuk : “Lèvensloop….en Trug”. Een verhaal over een gedwongen evacuatie in 1944 gebaseerd op authentieke dagboeken. Twee jaar lang heeft een werkgroep onderzoek gedaan naar de ervaringen van evacuees vanuit Milsbeek en omgeving aan het einde van de Tweede Wereldoorlog. Het theaterstuk hopen zij in oktober van dit jaar 10 keer op te voeren in Maria Roepaen. Daarna werd het lied: “Niet meer bang zijn” uit het theaterstuk ten gehore gebracht door Mauth en Ralph, twee leden van het gezelschap.

Nadat Ton Frenken de leden van Stichting Tijdslijn bedankt had met een fles St Jansberglikeur, werd het eerste exemplaar van het boek “Dagboek van Huub Franken” overhandigd aan Trudy Franken-Wijnhoven. Er is jaren hard gewerkt aan dit boek en de werkgroep heeft de geschiedenis van de evacuatie van Huub Franken en zijn verblijf in Werkhoven kunnen reconstrueren aan de hand van een gevonden dagboek in twee schriftjes en een aantekenboekje. Het boek illustreert, net zoals Stichting Tijdlijn in het theaterstuk wil laten zien, hoe zwaar het was om huis en haard te verlaten en niet te weten hoe je het terug zult vinden. Huub heeft maar kort geleefd na zijn terugkeer in Milsbeek: hij en zijn twee broers Grad en Chris, kwamen om bij de ontploffing van een landmijn op 15 juni 1945. Ter gedachtenis aan hen is er bij de Jasper Janne brug een herdenkingsmonument geplaatst.

De oorlogsgraven in Milsbeek, vanuit alle windrichtingen .
Een andere manier om naar de oorlogsjaren te kijken en er mee bezig te zijn, heeft motorrijder Paul ten Broeke.
Als hij door de omgeving rijdt weet hij waar welke soldaat gevochten heeft, gewond is geraakt en wat er daarna met hem gebeurde. Hun graven liggen op het kleinste oorlogskerkhof van Nederland, dat van Milsbeek. Pauls motivatie komt ook voort aan de wens om tegemoet te komen aan de wens van iedere moeder van wie een zoon gesneuveld is, nl “Weten dat het graf van je zoon bezocht wordt”. Hij zet zich in om de nabestaanden op de hoogte te brengen van het feit dat er voor de graven gezorgd wordt. Zijn ervaringen en bevindingen heeft hij vastgelegd in het boek: ”Tread Softly”.

Nadat Ton Frenken hem de St. Jansberglikeur heeft overhandigd, is er tijd voor een drankje, de aankoop van boeken en een onderling praatje.
De humoristische presentatie van de geschiedenis van het Lambertusgilde is het eerste onderdeel na de pauze. Hoofdman Oscar Huizinga en gildebroeder Grad Derks zetten met "De tijd van het St. Lambertusgilde" een geweldige presentatie neer met de onderwerpen: ‘In den beginne’ , ‘Hernieuwde bloei ‘, ‘Heroprichting’ en ‘De toekomst ‘.
Die geschiedenis gaat terug tot 1468, toen het gilde nog tot taak had de bevolking te beschermen, recht te spreken en voor de begrafenissen te zorgen. Na periodes van bloei en terugslag probeert het gilde nu nieuwe leden te werven om ook dit stukje cultuur te behouden en de huidige idealen van dienstbaarheid en broederschap uit te dragen.

Bestuurslid Teun Teunissen heeft zich bezig gehouden met de Mínse van de Bloemenstroat en kwam al snel tot de conclusie dat daar zoveel over te vertellen valt dat hij dat over twee jaar moet spreiden. Deze avond staat het noordelijk deel van de Bloemenstraat op het programma. Teun laat aan de hand van vele afbeeldingen zien wat er vanaf de Romeinse tijd allemaal gespeeld heeft in dit gebied. Vooral het deel waarin alle mensen die daar gewoond hebben aan bod kwam, kon op warme belangstelling rekenen. Er werd door het publiek zelfs nog een ontbrekend puzzelstukje aangereikt.

Iets na tienen sluit de voorzitter een geslaagde avond af na allen die het werk steunen hartelijk bedankt te hebben.

Stichting Cultuurbehoud Milsbeek (SCM) heeft een groot aantal schoolfoto’s waarvan er op dit moment 22 op de website staan. Deze dateren vanaf 1928 tot in de zestiger jaren.

Met het zoeken naar ontbrekende informatie, zoals bv. persoonsnamen, is eerder gebruik gemaakt van Facebook. Hiermee is in 2016 gestopt omdat dit niet effectief bleek te zijn.

Het project krijgt een nieuwe start. Tonnie de Ruijter gaat als vrijwilliger van SCM het vervolg oppakken.
Er wordt gestart met de oudste foto’s waarbij gekozen is voor een samenwerking met de Huiskamer Milsbeek. Samen met de bezoekers aan de huiskamer wordt gekeken of de ontbrekende informatie te achterhalen is. Ook wordt er gekeken of de beschikbare informatie juist is.
In een later stadium volgen fasegewijze de nog niet gepubliceerde schoolfoto’s.

De eerste bijeenkomsten van 2019 in de Huiskamer Milsbeek zijn gepland op:
- vrijdag 8 februari vanaf 13.30 uur (na het eten)
- vrijdag 22 februari vanaf 13.30 uur (na het eten)
- dinsdag 5 maart vanaf 14.00 uur (inloop)
- dinsdag 19 maart vanaf 14.00 uur (inloop)

Volgende bijeenkomsten worden gepland in overleg met de huiskamer.

Iedereen is welkom, ook de jongeren!

 

Een digitale rondwandeling door de Alde Milsbèk

Eind tachtiger jaren  werd op verzoek van de toenmalige Milsbeekse aannemer Jos de Haan bij gelegenheid van het 25-jarig bestaan van zijn bedrijf het boek de Alde Milsbek uitgegeven.
Zijn idee was om een fotoboek te maken met foto’s van de gebouwen die er in Milsbeek ooit waren geweest maar niet meer te zien waren.
Gijs Theunissen, Jan van den Hoogen en Wim Bindels gingen voor hem in Milsbeek ‘de boer op’’  op zoek naar fotomateriaal.
Er werden zo veel mogelijk foto’s  verzameld .
Waar geen foto’s voorhanden waren werd volstaan met uittreksels uit het kadaster of penseeltekeningen van de Milsbeekse  kunstenaar Jan Koenen.
Wim Bindels  vertelde er , onder vermelding van veel in Milsbeek gangbare bijnamen, de verhalen bij van de inwoners er die er indertijd woonden. 
Het werd op verzoek van de samenstellers in de winkel verkrijgbaar maar snel uitverkocht.
Zolang de voorraad strekte werden door de Haan nog boekjes ter beschikking gesteld. 
Maar ook toen  ook hij door de voorraad heen was bleef er nog vraag naar.
De stichting Cultuurbehoud overwoog een herdruk uit te geven,  maar koos er uiteindelijk voor de inhoud fasewijze  op haar website op te nemen.
Het boekwerk dat 101 foto’s met bijbehorende teksten telt, werd door vrijwilliger Teun Theunissen gescand en van het oude wegpatroon voorzien en door Wim Bindels om gedoopt  tot “Een digitale rondwandeling door de Alde Milsbèk.
De grafisch vormgeving op deze website voor de Alde Milsbek is gedaan door John van de Ven.


Pagina's van "De alde Milsbèk" bekijken :
Kies op het kaartje een gebied waarvan U een pagina wilt selecteren om te bekijken.

  Drie Kronen Onderkant Zwarteweg Jansberg Langstraat Centrum Oudebaan Rijksweg Sprokkelveld Bloemenstraat ,

58 personen hadden zich aangemeld voor de jaarlijkse excursie voor vrienden, vriendinnen, vrijwilligers en hun partner/introducé. Omdat we niet allen tegelijk in het Smederijmuseum ‘De Smees’ terecht konden, werden de deelnemers opgesplitst in 3 groepen. Een groep op 6 oktober en twee groepen op 13 oktober. De excursies die de stichting organiseert hebben altijd betrekking op cultuur en historie. Vandaar dit bezoek aan de in ere gestelde smederij.

Ook dit jaar deed Stichting Cultuurbehoud Milsbeek mee aan de Open Monumentendagen (OMD) in het weekend van 9 en 10 september. Het thema was: ‘Boeren, Burgers, Buitenlui’.
In samenwerking met Stichting De Oude Pottenbakkerij organiseerden wij een tentoonstelling in museum De Jacobsladder. Er waren veel foto’s te zien van dorpsbewoners uit de vorige eeuw. Milsbeek was jaren geleden een dorp van keuterboertjes en dagloners. Over het leven, het werk, van deze mensen kon men tijdens dit weekend meer te weten komen. Tevens konden geïnteresseerden zich alvast inschrijven voor het boek ‘De minse op de Milsbèk’ dat op 19 november uitkomt.

Geplaatst mededelingen stichting Cultuurbehoud Milsbeek in het dorpsblad 'op de milsbèk'

Monumentenschildje gemeente Gennep
Het door keramiste Ghisleen Bakker ontworpen en vervaardigde monumentenschildje van de gemeente Gennep, met het wapen van Gennep erop, is onlangs door Ton Frenken, voorzitter van Stichting Cultuurbehoud Milsbeek aan de voorgevel van de parochiekerk Onze Lieve Vrouw van Altijddurende Bijstand te Milsbeek bevestigd.

Een ‘spannende gebeurtenis!
Het Trafohuisje aan de rotonde op de Rijksweg was al eens onderwerp geweest van een bouwhistorische toelichting op onze culturele avond. De reacties die dat teweeg heeft gebracht waren aanleiding om ‘ons huisje’ aan te kleden met de gietijzeren ‘steen’ en een mooi infobord met foto’s van de bovengrondse elektrische installatie. Met dank aan onze vrijwilligers Jan Wagelmans en Jan Spikmans o.l.v. Martien Holthuysen!

Boek 'Het Koningsven' is uitgebracht.

Donderdag 20 april 2017 vond de presentatie plaats van het boek 'Het Koningsven', zeer toepasselijk in eethuis De Diepen dat midden in het in het boek beschreven gebied ligt.
Gastheer tijdens de presentatie was Ton Frenken, voorzitter van de Stichting Cultuurbehoud Milsbeek. Ton heette de aanwezige genodigden welkom, waaronder

Persbericht

Op 20 april 2017 verscheen bij Uitgeverij Matrijs in samenwerking met Stichting Cultuurbehoud Milsbeek het boek :

Het Koningsven. Ontstaan, ontginning en herstel van een veengebied bij
Milsbeek, Ottersum en Ven-Zelderheide

Aan de voet van de Sint-Jansberg en het Duitse Reichswald komt een nieuw natuurgebied, het Koningsven. Dit uitgestrekte hoogveengebied wordt omgevormd tot een groot moerasgebied, naar voorbeeld van de situatie van honderd jaar geleden. Toen behoorde het Koningsven tot een van de mooiste moeras- en veengebieden van Nederland en genoot het een grote reputatie onder botanici uit Nederland en Duitsland door de aanwezigheid van zeldzame plantensoorten.

Het Koningsven dankt zijn naam aan de koning van Pruisen. Het gebied was lange tijd speelbal van Pruisische, Franse en ten slotte Nederlandse machten, die de vruchtbare natuur en haar mogelijkheden tot turfwinning hoog in het vaandel hadden. Maar de plaatselijke boeren moesten weinig hebben van de bemoeienis van hogerhand: zij wilden het gebied graag ontginnen voor de landbouw. Deze strijd is een rode draad in de geschiedenis van het Koningsven, die doorloopt tot na de Tweede Wereldoorlog. Het lokale bestuur heeft zich tot het laatste moment met hand en tand verzet tegen de aanwijzing van het laatst overgebleven stukje veen als natuurgebied.

Het Koningsven maakt de geschiedenis van het Koningsven in al haar facetten inzichtelijk. De auteurs hebben geput uit de vele historische gegevens die bewaard zijn gebleven. Het boek vertelt hoe het landschap is ontstaan, hoe het veen verscheen en hoe de bewoners door de eeuwen heen vorm hebben gegeven aan het landschap waarin ze leefden. Ook de natuurhistorie – de flora en fauna van toen en nu – komt uitgebreid aan bod. Door de toegankelijke teksten en prachtige illustraties kan de lezer zich een levendige voorstelling maken van het veen zoals het is geweest en zoals het in de toekomst weer kan zijn.

Bekijk op www.matrijs.com het inkijkexemplaar van de uitgave.

Boekinformatie :
Titel : Het Koningsven. Ontstaan, ontginning en herstel van een veengebied bij Milsbeek, Ottersum en Ven-Zelderheide
Nel van den Bergh, Henny Brinkhof, Fons Mandigers, Johan Thissen en Paul Thissen
224 blz., 22 x 28 cm, genaaid gebonden, ISBN 978-90-5345-517-3
Prijs : € 29,95
Uitgave in samenwerking met Stichting Cultuurbehoud Milsbeek
Te koop op www.matrijs.com en in de boekhandel.
Uitgeverij : Matrijs

Heeft u interesse in deze uitgave en wilt u een recensie-exemplaar en/of beeldmateriaal ontvangen? Neem dan gerust contact op via Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken. en/of Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken. of bel 030 - 234 31 48.

 

Kern met Pit is een door de Koninklijke Nederlandsche Heidemaatschappij (KNHM) georganiseerde wedstrijd voor projecten die de leefbaarheid in kernen, wijken en dorpen bevorderen. De wedstrijd wordt per provincie gehouden. De uitslag wordt bepaald door een vakjury, adviseurs van Kern met Pit. In Limburg vond de prijsuitreiking van de in 2016 gepresenteerde projecten op 21 januari 2017 plaats in Grathem.

Tijdens de laatste vergadering van 2016 hebben wij afscheid genomen van Leny Franken-Wijnhoven als bestuurslid en secretaris van Stichting Cultuurbehoud Milsbeek.

Leny is in de herfst van 2008 gestart met de Werkgroep Historie binnen SCM. Daar heeft zij samen met anderen een eerste aanzet gegeven tot het boek: “De Minse van de Milsbèk”.
Het toenmalige bestuur zag echter op enig moment in Leny een heel geschikte bestuurskandidate, tevens een potentiële kandidate voor het secretariaat. Op 1-2-2010 trad ze dan ook toe tot het bestuur met als taak: ondersteuning secretariaat. Zij was daarmee het eerste vrouwelijke bestuurslid. De Stichting had toen 62 vrienden/vriendinnen.

Nieuw in Milsbeek: GEOCACHING

stichting cultuurbehoud milsbeek - gemeentebord struinpadHet is telkens weer een groot genoegen om te zien hoeveel mensen plezier beleven aan ‘ons Struinpad’ en daarbij kunnen genieten van natuur en cultuurhistorie van De Milsbѐk. Lekker struinen langs Tielebeek, Gebrande Kamp en De Bulten. Mooie wandeling die ieder jaargetijde weer een prachtige natuur laat zien.
In mei 2016 is dit Struinpad geopend. Het aanleggen van het struinpad was een initiatief van het buurtcomité, de stichting Cultuurbehoud Milsbeek en SL!M. Het pad verbindt Milsbeek weer rechtstreeks met de Maas en leidt onder meer door natuurgebied De Gebrande Kamp, langs de Tielebeek en door het voormalige poldertje De Bulten. De wandelroute is ongeveer 4,5 kilometer lang en voorzien van negen informatieborden over de rijke natuur en de historie van het gebied dat zowel in de 80-jarige oorlog als in de 2e wereldoorlog midden in de frontlinie lag.
Inmiddels zijn veel enthousiaste wandelaars u al voorgegaan om van dit mooie stukje natuur te genieten. De wandeling is zoals de naam ook al zegt een struinwandeling en niet geschikt voor buggies of rolstoelers.
Trek je wandelschoenen aan en struin lekker rond. Hoewel er niet altijd duidelijke paden zijn is het verboden om onder/over afrasteringen van weilanden heen te gaan. Als er wel paden zijn, is het niet nodig om de paden te verlaten. Bijzonder leuk is, dat er nu ook een geocache aan de route gekoppeld is door Nancy, Caroline en Martien Holthuysen. Tijdens een van de wandelingen dachten zij, we willen ook andere mensen laten genieten en zo is het idee van een geocache geboren. Zij hebben met veel plezier de route met vragen uitgezet.
Geocaching is een wereldwijd schatzoekspel waarbij je met behulp van aanwijzingen en GPS coördinaten op zoek gaat naar een schat (de geocache). Geocaching geeft iets extra’s aan een wandeling en is ook erg leuk voor kinderen. Onlangs is deze cache online gegaan en sindsdien al meerdere keren gevonden.
Inmiddels hebben er al een aantal geocachers de route gelopen en ze zijn allemaal erg enthousiast. Daar doen we het voor! En het leuke is dat de mensen echt overal vandaan komen. Zo wordt Milsbeek langzaamaan steeds bekender.
Je kunt Het Struinpad lopen met behulp van de GPS het is zeker de moeite waard om eens te proberen. Het geeft weer net een andere dimensie aan de route. Met natuurlijk een schat op het einde als alle vragen goed beantwoord zijn. Je hoeft hiervoor geen GPS te hebben want met een smartphone lukt het ook.
Meer info over de geocache: http://bit.ly/2fZRscD

Het was een stralende herfstdag, die 8e oktober jl., toen 74 vrienden, vriendinnen, vrijwilligers e.a. zich rond twee uur ’s middags verzamelden bij het Nationaal Bevrijdingsmuseum 1944-1945 te Groesbeek.

Het bestuur was zeer verheugd over deze grote opkomst! Blijkbaar spreekt het verhaal van oorlog en vrijheid zonder grenzen de mensen nog steeds aan.

Na een hartelijke ontvangst en koffie met gebak kregen we in twee filmzalen eerst de film Operatie Market Garden te zien, in de filmzaal waarin ondergetekende zich bevond, ingeleid door de gids Maarten Dekkers.

cultuurbehoud milsbeek - excursie bevrijdingsmuseum groesbeek 01

Operatie Market Garden was een geallieerd offensief dat op 17 september 1944 begon. Het was voor Nederland de belangrijkste operatie uit de Tweede Wereldoorlog. Het bestond uit een grootschalige luchtlanding (Market) en een grondoffensief vanuit België (Garden). De Amerikaanse 82e Luchtlandingsdivisie, bijgenaamd All American, onder bevel van (toen nog) brigadegeneraal James Gavin, kreeg het gebied rond Nijmegen toegewezen. De operatie zou worden voorafgegaan door een bombardement om het Duitse luchtdoelgeschut en de vliegvelden in het zuiden van Nederland uit te schakelen. De doelstelling van deze operatie was om de bruggen bij Eindhoven, Grave, Nijmegen en Arnhem te veroveren op de Duitsers om vervolgens via het IJsselmeer de Noord-Duitse laagvlakte en het industriële Duitse hart te veroveren. In dat geval zou de Tweede Wereldoorlog voor Kerstmis 1944 beëindigd zijn. De droppingzones bevonden zich bij Groesbeek, Overasselt en Grave. In Groesbeek landden in september 1944 duizenden parachutisten van de US 82nd Airborne. Tegelijkertijd trokken Britse grondtroepen vanuit België via Eindhoven naar Nijmegen. Arnhem bleek een brug te ver (mede hierdoor werd het westen van Nederland niet bevrijd en kreeg te maken met de hongerwinter), maar het Rijk van Nijmegen werd bevrijd en ging vervolgens een hoofdrol spelen in het verdere verloop van de Tweede Wereldoorlog aan het westfront. Groesbeek lag tot 8 februari in de frontlinie waardoor het dorp ernstige verwoestingen moest incasseren. Enkele maanden later, in februari 1945, startte vanuit dit gebied de finale van de bevrijding, Operation Veritable.

 

Na de film werden we opgesplitst in vier groepen voor een rondleiding door het museum. Een gids in opleiding, Frans Nillesen sloot zich aan bij de groep waarin ik mij bevond.

We gingen van gids naar gids (iedere gids nam een apart gedeelte van het museum onder zijn hoede volgens een drieluik). Op bezielende en enthousiaste wijze gaf ieder van hen uitleg over de actuele betekenis van vrijheid, democratie en mensenrechten.
cultuurbehoud milsbeek - excursie bevrijdingsmuseum groesbeek 02Deel 1, het rode gedeelte, laat de gebeurtenissen zien tijdens het Interbellum en de bezettingstijd (1918-1944). De crisistrap, het dilemma spel en de cel van Titus Brandsma, tonen hier facetten van de oorlogsjaren en wat daaraan vooraf ging. Collaboratie, aanpassing of verzet, de vraag dringt zich hier op: wat zou u doen in deze situaties? Gids hier was Berry Jansen.
De bevrijdingsjaren staan centraal in deel 2 (1944-1945). Operatie Market Garden wordt onder andere verbeeld in een maquette met licht- en geluidshow en een levensgroot diorama toont de Waaloversteek door de geallieerde troepen. De oorlog in het gebied van de Niederrhein, de hongerwinter en liefde die in oorlogstijd kan opbloeien vindt u terug in dit blauwe gedeelte van het museum. Gids hier was Frans vd Molen
Deel 3, het groene gedeelte, toont de balans van de oorlog en de actualiteit (na 1945). De trieste cijfers van het aantal slachtoffers, de wederopbouw en de eerste stappen die gezet worden richting een verenigd Europa. Op het Vrijheidsplein wordt duidelijk dat oorlog, onderdrukking en schending van de mensenrechten nog steeds geen verleden tijd zijn in de wereld. Gids hier was Maarten Dekkers
Het museum geeft je voor een belangrijk deel een indruk over wat zich afspeelde in Noord-Brabant, Gelderland en Limburg. Hoogtepunten waren o.a:
* Onderduikerskast met Radio Oranje
* Mensenrechtenwand en tolerantietest
* Maquette Operatie Market Garden
* Schuilkelder en Bevrijdingsstraat
* Authentieke neus Wacoglider
* Diorama Waaloversteek
* Krieg am Niederrhein
* Erekoepel met Roll of Honor
*Ik zag ook het Anne Frank hoekje om je kennis over haar dagboek even op te frissen.

De gids Cees Pot leidde ons door het laatste gedeelte van het museum. Aan het eind van de rondleiding bracht hij ons naar een geweldig kunstwerk, de ‘Wederopstanding’. Een monumentaal kleitableau, ook wel het terracotta leger van Oosterbeek genoemd. Dit indrukwekkende kunstwerk dat door kunstenares Fransje Povel-Speleers in 2009 is gemaakt, is een eerbetoon aan de soldaten die in september 1944 in de Slag om Arnhem gesneuveld zijn en in Oosterbeek begraven liggen. Ze gaf hun een eeuwig leven in klei.
Het verbeeldt een visioen waarin de graven open gaan en de soldaten tot leven komen die vol verbazing over dit wonder, hun oude kameraden met grote vreugde begroeten en omhelzen. Lest We Forget.

cultuurbehoud milsbeek - excursie bevrijdingsmuseum groesbeek 03De afsluiting in de Erekoepel door Cees Pot was indrukwekkend. In de Erekoepel vindt u de ‘Roll of Honor’ die de ruim 150.000 namen weergeeft van alle westerse geallieerde soldaten die tussen D-Day en VE-Day in de strijd voor de vrijheid van Europa zijn gevallen. Ook indrukwekkend om te zien zijn de mappen met namen van alle gesneuvelden van de verschillende geallieerde legereenheden en niet te vergeten de wensboom.

Met een dankwoord aan allen en enkele mededelingen van onze voorzitter Ton Frenken werd deze middag afgesloten. Al weten de meesten van ons al veel van de Tweede Wereldoorlog, we hebben er weer nieuwe dingen gezien en gehoord. ‘Beleef De vrijheid in het Bevrijdingsmuseum.

Nelly Keukens

 

Foto's gemaakt door Nelly van de Ven, Nelly Keukens en Martien Holthuysen. 

cultuurbehoud milsbeek bevijdingsmuseumcultuurbehoud milsbeek excursie bevrijdingsmuseum 01cultuurbehoud milsbeek excursie bevrijdingsmuseum 02cultuurbehoud milsbeek excursie bevrijdingsmuseum 03cultuurbehoud milsbeek excursie bevrijdingsmuseum 04cultuurbehoud milsbeek excursie bevrijdingsmuseum 05cultuurbehoud milsbeek excursie bevrijdingsmuseum 06cultuurbehoud milsbeek excursie bevrijdingsmuseum 07cultuurbehoud milsbeek excursie bevrijdingsmuseum 08cultuurbehoud milsbeek excursie bevrijdingsmuseum 09cultuurbehoud milsbeek excursie bevrijdingsmuseum 10cultuurbehoud milsbeek excursie bevrijdingsmuseum 11cultuurbehoud milsbeek excursie bevrijdingsmuseum 12cultuurbehoud milsbeek excursie bevrijdingsmuseum 13cultuurbehoud milsbeek excursie bevrijdingsmuseum 14cultuurbehoud milsbeek excursie bevrijdingsmuseum 15cultuurbehoud milsbeek excursie bevrijdingsmuseum 16cultuurbehoud milsbeek excursie bevrijdingsmuseum 17cultuurbehoud milsbeek excursie bevrijdingsmuseum 18cultuurbehoud milsbeek excursie bevrijdingsmuseum 19cultuurbehoud milsbeek excursie bevrijdingsmuseum 20cultuurbehoud milsbeek excursie bevrijdingsmuseum 21cultuurbehoud milsbeek excursie bevrijdingsmuseum groesbeek 01cultuurbehoud milsbeek excursie bevrijdingsmuseum groesbeek 02cultuurbehoud milsbeek excursie bevrijdingsmuseum groesbeek 03

 

Wat zijn grensstenen en waar staan ze?

cultuurbehoud milsbeek - oude grenssteenOude grenssteen

Het zal niemand verbazen dat een grenssteen (lees ook grenspaal) de grens aangeeft. Tot 1847 markeerden eikenhouten grenspalen de grens; later werden zij vervangen door stenen exemplaren. Tussen de verschillende stenen/palen kun je een denkbeeldige lijn trekken die de grens aangeeft. Grensstenen vind je echter ook op plaatsen waar geen grens (meer) ligt. Zo zijn er na de beide wereldoorlogen verschillende grenzen verlegd waardoor er dus nog stenen zijn te vinden waar vroeger de grens lag. Maar ook verdragen tussen verschillende landen hebben er voor gezorgd dat er hier en daar nog oude (functieloze) grensstenen/-palen zijn te vinden (denk aan de oude grens van Moresnet, dat onder het huidige drielandenpunt lag).

cultuurbehoud milsbeek - nieuwe grenssteenHuidige grenssteen

In een gesprek met Theo Holthuysen (De Diepen) kwam grenssteen N589 ter sprake. Deze steen heeft gestaan op de hoek van de Zwarteweg en het fietspad langs het Reichswald (op deze plek staat nu een andere grenssteen).

Tijdens operatie “Veritable” in februari 1945 in de Tweede Wereldoorlog is de steen door een tank omver gereden en is lange tijd zoek geweest. Enkele tientallen jaren geleden is hij weer teruggevonden en bij Theo Holthuysen in zijn tuin opgeslagen geweest. De steen is doormidden gebroken, waarschijnlijk tijdens de aanvaring door een tank.

Van deze oude grenssteen hebben Jan Wagelmans en Jan Spikmans, in opdracht van Stichting Cultuurbehoud Milsbeek, iets unieks gemaakt! De steen fungeert nu als zitbank bij een ‘luisterkei’ van de Liberation Route op de parkeerplaats bij 'Eethuis De Diepen'. Echter de steen was zo zwaar dat ze ‘speciale hulp’ hebben ingeroepen van Tonnie Sengers en Pieter van den Berg om met een shovel de steen te tillen en te verplaatsen. Vanaf deze zitbank kun je horen wat de ‘luisterkei’ te vertellen heeft.

cultuurbehoud milsbeek - zitbankje luisterkei de diepenZitbankje en luisterkei bij de Diepen

 

De betonstrook waarop de grenssteen ligt krijgt binnenkort een minder opvallende kleur.

Met deze zitbank hebben we er weer een ‘uniek’ monumentje bij in Milsbeek!

 

Water op de St.Jansberg

Door Martien Holthuysen

De St.Jansberg in Milsbeek is gelegen tussen de dorpen Milsbeek en Groesbeek (Grafwegen) boven op de stuwwal op een hoogte van 30 tot 40 meter. Aansluitend was er ook in Groesbeek een St.Jansberg. Als je vanaf Milsbeek komt en je gaat de Holleweg op is het aan het einde van de bosrand linksaf een zandweg in. Vroeger heette deze weg “De Loate” wat eigenlijk afgelegen betekent. De laatste eeuw hebben op dit stuk van de St.Jansberg 4 boerderijen gestaan en het herenhuis van Baron Van Verschuer. Dit herenhuis werd ook wel Villa of Kasteel genoemd. Nu zijn de eerste drie boerderijen burgerwoningen. De vierde boerderij is afgebrand en nooit meer herbouwd. Het herenhuis is door oorlogshandelingen in 1944/1945 grotendeels verwoest en later geheel afgebroken. Alleen restanten van tuinen en ijskelder zijn nog duidelijk zichtbaar. Later is er nog een burgerwoning gebouwd op de hoek St.Jansberg/Holleweg.
Een van de grote problemen van de bewoners van de boerderijen was het zorgen voor voldoende drink- en gebruikswater voor mens en dier. De landbouwgronden en weilanden hadden geen gebrek aan water ondanks de hoge ligging. Dit komt omdat de bovenste grondlaag in dit gebied lössgrond is; löss houdt van nature veel vocht vast en daardoor verdroogt die grond bijna nooit.

cultuurbehoud milsbeek - sint jansberg 01 
 St.Jansberg, huisnr.5, Janssen (Dorus de mug),
geen dakgoot aan woning,1926


Maar voor mens en dier was er voordat er waterleiding werd aangelegd in 1962 een groot probleem. Sloten waar je water uit kunt halen zijn er niet in dit gebied, alleen de drie vijvers in het bos hadden altijd voldoende water.
Op de St.Jansberg zit het grondwater ongeveer 20 meter diep en het graven van putten was dus niet eenvoudig. Tevens is het niet gemakkelijk om uit een 20 meter diepe put water te putten. Dit is een zware en tijdrovende bezigheid. Een putemmer met water gevuld weegt al snel 30 kg. Toch waren er 2 waterputten aanwezig, één tussen de woningen van de families Wijnhoven en Wijnhofen en één bij de boerderij van Janssen, later Holthuysen. Voor de oorlog, toen arbeidskrachten nog niet zo duur waren en er grote families woonden op de St.Jansberg, was er altijd wel iemand die tijd had om het putwerk voor zijn of haar rekening te nemen. Ook waren er toen nog niet zoveel dieren die veel water moesten hebben om te groeien of om te produceren.

  cultuurbehoud milsbeek - sint jansberg 02
 St.Jansberg nummer 5 Holthuysen
(luchtfoto mei 1953) met dakgoten

Na 1945 veranderde er veel op verschillende gebieden: ten eerste was de waterput van Holthuysen niet meer bruikbaar en ten tweede werden er steeds meer dieren gehouden die veel water nodig hadden. Wij hadden 6 melkkoeien met jongvee, 40 mestvarkens en 500 legkippen. De redenen waarom de put van Holthuysen niet meer gebruikt kon worden: In de oorlog waren er handgranaten in de put gegooid, waardoor de put aan de onderkant veel schade had opgelopen en tevens lag er zoveel rommel in dat de putemmer niet meer in het water kwam. Deze problemen moesten opgelost worden. Aannemer Lemmen uit Middelaar had de opdracht gekregen om de put te herstellen. Met de beperkte materialen die direct na de oorlog beschikbaar waren heeft deze aannemer de herstelwerkzaamheden proberen uit te voeren. Onder in de put van 25 meter diep kwam onvoldoende daglicht, dus moest men met olielampen werken om voldoende te kunnen zien (Electra is pas in 1954 aangesloten) . De aannemer was druk bezig toen tijdens de middagpauze een groot gedeelte van de put instortte. Verder herstel van de put was toen onmogelijk en het gereedschap dat nog in de put aanwezig was is daar gebleven. Gelukkig heeft de instorting niet plaatsgevonden tijdens de werkzaamheden, anders waren er waarschijnlijk dodelijke slachtoffers geweest. Dit betekende voor de familie Holthuysen het einde van hun directe watervoorziening. Wel mochten ze gebruik maken van de put van de familie Wijnhoven/Wijnhofen, maar dat was enkele honderden meters van huis en dus eigenlijk ondoenlijk. Hier werd alleen gebruik van gemaakt bij warm weer om voor eigen gebruik vers drinkwater te hebben.
Bovendien had het voor alle families een probleem kunnen geven: als er veel water uit de put gehaald zou worden zou de watertoevoer waarschijnlijk onvoldoende zijn geweest. Er moest toen naar een andere oplossing worden gezocht.
Boerderijen hebben over het algemeen een vrij groot dak. Kort na de oorlog werd besloten aan het boerderijdak regengoten te maken en het regenwater op te vangen in een kelder. Er is toen een waterkelder gebouwd van 30.000 liter om het water van het dak op te vangen . De voorraad water in deze kelder was voor ruim 2 weken. De kwaliteit van dit water was voor de dieren goed, maar voor de mens wat minder. Met het regenwater kwam er natuurlijk ook stof en vogelpoep mee en dit kwam ook in de kelder. Ook zwommen er regelmatig kikkers en padden in het water rond. En mug-genlarven waren natuurlijk ook in het water aanwezig. Voor menselijke consumptie werd het water dus altijd gekookt of er werd water uit de put bij Wijnhoven/Wijhofen gehaald.

  cultuurbehoud milsbeek - sint jansberg 03
In rood: De paardenroute om water te halen,
de begeleider liep binnendoor.


Als het water zich in de kelder bevond was het natuurlijk nog niet bij de dieren. Hiervoor was de volgende oplossing: Op de hooizolder werd een oude gierton van 500 liter geplaatst. Op de koeienstal werd door Jan de smid (Jan Kerkhoff) een zuig/perspomp gezet, waarmee het water uit de kelder naar boven werd gepompt en dan via een kraan en een goot in de koeienbak kon lopen. Dit pompen van het water naar het voorraadvat was helemaal niet zo’n leuk werk, maar als je thuis kwam uit school kon je dat wel even een half uurtje doen. Later kwamen er voor de koeien automatische drinkbakken. Voor de kippen en de varkens moest het water met metalen emmers van 15 liter worden weggebracht.
Een watervoorraad van 2 weken was natuurlijk vlug op en daarna is besloten om nog een extra waterkelder aan te leggen van 30.000 liter. Dit was een open kelder afgezet met gaas, zodat er niemand in kon vallen. In deze kelder werd het water opgevangen dat van de hellende St.Jansberg kwam afstromen en via een greppeltje deze kelder inliep. Dit water was veel vuiler en bevatte dus ook zand en allerlei rommel die op de weg lag. Na een felle regenbui moest het water eerst een paar dagen bezinken en daarna werd het gebruikt voor de koeien die buiten liepen en voor de varkens. Hierdoor had men weer iets langer een watervoorraad. Maar ook dit was in droge periodes onvoldoende voor mens en dier.Voor dit probleem koos men voor de volgende oplossing: Met paard en kar en een gierton van 500 liter gingen wij naar de drie vijvers in het bos. Dit was ongeveer 1 kilometer van onze boerderij. Daar werd bij de bovenste vijver met een “zeikschepper” (dit was een zinken bak van 5 liter met een lange houten steel) water in de gierton gedaan. Als deze ton vol was kon het paard naar huis lopen. Voor het paard was het altijd dezelfde weg naar huis. Het was zwaar werk voor het paard omdat de weg steeds omhoog liep tot bijna bij de boerderij. Het paard kende deze weg en wij liepen dan zelf binnendoor naar huis en konden even later het paard opvangen en het water in een van de kelders laten lopen. Dit was natuurlijk een erg arbeidsintensieve bezigheid. Voor 1 dag had je 4 vaten water nodig. Wij waren natuurlijk blij als het regelmatig regende, zodat de kelders met voldoende water gevuld bleven.


Toen het paard rond 1958 plaats had gemaakt voor een tractor ging het water halen wat eenvoudiger. Wij hadden toen al een waterton van 2200 liter waarmee water gehaald kon worden in Milsbeek. Van de gemeente Ottersum hadden wij een brandkraan ter beschikking en die mochten wij aansluiten op het einde van de waterleiding met brandput op de hoek Ringbaan/Zwarteweg. Het waterhalen was hierdoor veel eenvoudiger geworden en vergde minder lichamelijke inspanning. Het pompen van het water uit de kelder naar het voorraadvat op zolder bleef nog steeds bestaan.

 cultuurbehoud milsbeek - sint jansberg 04
 Pagina uit het boek : De alde Milsbék


In 1962 is er waterleiding aangelegd. Het heeft erg lang geduurd voordat dit rond was. De watervoorziening moest verzorgd worden door de provinciale watermaat-schappij van Limburg. Maar de St.Jansberg ligt zo hoog dat men wel buizen kon aanleggen, maar de druk op het water was onvoldoende om het water omhoog te pompen. Na veel vijven en zessen is het gelukt om de watervoorziening vanuit Groesbeek (Groesbeek ligt veel hoger dan Milsbeek) door de Gelderse water-maatschappij te regelen. En vanaf 1962 heeft dit stuk van Milsbeek dus ook de beschikking over kwalitatief goed water voor mens en dier.


                               

 

STICHTING CULTUURBEHOUD MILSBEEK

Martien Holthuysen geeft de voorzittershamer door…
stichting cultuurbehoud milsbeek - afscheid martien holthuysen - 2

Tijdens de eerste vergadering van 2016 op 14 januari jl. is Martien Holthuysen teruggetreden als voorzitter van Stichting Cultuurbehoud Milsbeek en heeft hij de voorzittershamer overgedragen aan de nieuwe voorzitter Ton Frenken. 
Martien Holthuysen is de initiator en medeoprichter geweest van de stichting in 2005. Wij en de gemeenschap van Milsbeek zijn hem veel dank verschuldigd. Door zijn bevlogenheid, grote betrokkenheid, tomeloze inzet en uniek leiderschap gedurende een periode van 11 jaar staat er heden een prachtige Stichting Cultuurbehoud Milsbeek.

stichting cultuurbehoud milsbeek - afscheid martien holthuysen - 1

 

 

 

 

 

 

 

Cees van de Ven heeft een kaart ontworpen met daarop de foto’s van de drie oprichters en de vermelding van alle werkzaamheden verricht door Martien al die jaren. 

 

Als dank voor zijn grote inzet ontving Martien een cadeaubon en een mooie bos bloemen.

stichting cultuurbehoud milsbeek - afscheid martien holthuysen - 3In zijn afscheidspeech sprak Martien zijn waardering en dank uit aan alle personen die de afgelopen 11 jaar een bijdrage hebben geleverd aan de geweldige stichting die er nu in Milsbeek is. Hij vond het een eer en geweldig leuk om daarvan voorzitter te mogen zijn.
Hij wenst de stichting onder voorzitterschap van Ton veel succes en geeft aan dat hij als vrijwilliger en adviseur de Stichting Cultuurbehoud Milsbeek wil blijven bijstaan!

Martien, hartelijk dank daarvoor!

 

 

 

 

Mededelingen SCM
Stichting Cultuurbehoud Milsbeek heeft met ingang van januari 2016 een nieuwe voorzitter in de persoon van Ton Frenken, Heiveld 41. Hij volgt Martien Holthuysen op die deze functie meer dan 10 jaar heeft bekleed.
De Historische Avond wordt gehouden op donderdag 31 maart 2016.
De uitgifte van het boek ‘De Minse op de Milsbѐk’ staat gepland voor eind 2017.

   
© Stichting CultuurBehoud Milsbeek - https://cultuurbehoudmilsbeek.nl